Θυμάστε τούντους τύπους στο σχολείο;

Θυμάστε στο σχολείο τους διάφορους χαρακτήρες ανθρώπων. Εν πολλά ενδιαφέρον το πως εξελίχτηκαν στην ζωή τους μετά.

 

Υπήρχαν οι cool που ούλλοι εθέλαν να κάμουν παρέα μαζί τους τζαι ούλλες να φκουν μαζί τους. Υπήρχαν επίσης τα λέσσια. Που εφκαλλαν το άχτι τζαι το κόμπλεξ τους δέρνοντας, καπνίζοντας και άλλα γνωστά. Υπήρχαν οι αθλητές, υπήρχαν οι μεταλλάδες, υπήρχαν τα σπάσματα, υπήρχαν οι technology geeks κτλ.

 

Υπήρχαν όμως και οι άλλοι. Οι άοσμοι. Τζείνοι που τους άρεσκε λίο το μέταλ τζαι το ροκ γιατί στα 90s τζείνα ακούαν οι κουλ αλλά στην ουσία οι ίδιοι εξέραν μόνο τους Μετάλλικα. Επίσης άρεσκε τους το μπάσκετ γιατί στα 90s ήταν της μόδας αλλά εν τζαι επαίζαν τζαι πολλά καλό. Εφκαίναν τζαι λίον έξω, είχαν μέσα μέσα τζαι καμιά γκόμενα αλλά όι πολλά συχνα. Εν ήταν σπάσματα, ήταν μέτριοι προς καλοί μαθητές, σε καμία περίπτωση άριστοι (δεν ήταν τόσο έξυπνοι) και σε καμία περίπτωση κούσποι (δεν ήταν τόσο βλάκες ή cool). Εκάμναν παρέα σχεδόν με ούλλους (ή επροσπαθούσαν). Εσύ σαν έφηβος θα μπορούσες για μια περίοδο να κάμεις λίγη παρέα μαζί τους. Βρίσκονταν εκεί around πάντα αλλά ποτέ δεν προσπάθησες να γίνουν οι κολλητοί σου, γιατί.... Απλά εν είχαν κάτι...  

 

Ακόμα τζαι τότε στα 14-15 ασχολούνταν με θέματα για τα οποία εσύ δεν ενδιαφερόσουν ιδιαίτερα. Ήταν γραμμένοι σε κόμματα, επιθυμούσαν να εκλεγούν πάντα στο μαθητικό συμβούλιο, επηαίναν σε εκδρομές και κατασκηνώσεις με το κόμμα κτλ κτλ.

 

Στον στρατό τούτοι πάντα φανέρωναν το πραγματικό τους πρόσωπο. Καταλάμβανες πλέον ότι they have a hidden agenda. Κανονίζονταν πάντα σε διαβιβάσεις, ΟΑΣ, υγειονομία, γραφεία, οδηγοί διοικητών και σε άλλες παρόμοιες μάχιμες θέσεις. Στον στρατό κατάλαβες σιγά σιγά τι μαλάκες είναι. Ναι στον στρατό όταν σε ρωτούσαν οι σειράες σου «ρε μα τούτος ήταν παρέας σου στο σχολείο» εσύ απάντας με πειστικότητα. «Όχι φυσικά, μόνο συμμαθητές φίλοι ποτέ».

 

Στο πανεπιστήμιο ήταν τούτοι που εβρίσκαν πάντα το τηλέφωνο σου τζαι εθυμούνταν σε μια φορά τον χρόνο για να πάεις να ψηφίσεις στες φοιτητικές εκλογές. «Έλα ρε φίλε για να μεν φκουν οι Κούμμουνοι, οι φασίστες κτλ κτλ». Ήταν τούτοι που κανονίζαν λεωφορεία να σε πάρουν που την κωλόπολη της Αγγλίας, Ελλάδας που ζούσες στο εκλογικό κέντρο δωρεάν. Εσύ απαντούσες (για όσο καιρό τους εδίας σημασία) ότι «μαλάκα έχω τόσα ωραία πράματα να κάμω στον ελεύθερο μου χρόνο στο πανεπιστήμιο που χλωμό το βλέπω να ψηφίσω». Πραγματικά τόσα ωραία πράγματα

Ήταν όμως τούτοι που πλεον στο πανεπιστήμιο ανακάλυψαν τον σκοπό της ζωής τους. Να γίνουν πολιτικοί.

 

Στην επιστροφή στην Κύπρο έγιναν τούτοι που ξεκινούν βοηθώντας σαν εθελοντές μέχρι τελικής πτώσεως το κόμμα τους στις βουλευτικές-προεδρικές. Όταν μεγαλώσουν λίγο ξεκινούν περιοδείες σε καφενέδες, σωματεία λέσχες και σπίτια, τοκκάροντας τον κάθε άσχετο για να τους ψηφίσει για δημοτικούς συμβούλους. Και τέλος αν είναι αρκετά efficient στα πιο πάνω μπορεί να βάλουν και να εκλεγούν και βουλευτές.

 

Αυτοί λοιπόν οι γλοιώδεις, μισοέξυπνοι, μισοβλάκες, χωρίς ιδιαίτερα ενδιαφέροντα, χωρίς ιδιαίτερα χαρίσματα, χωρίς ιδιαίτερες γενικές γνώσεις, μέτριοι αθλητές, μέτριοι μουσικοί, τους οποίους εβαρκέσουν στο σχολείο, στον στρατό, στο πανεπιστήμιο είναι τώρα οι νέοι πολιτικοί της Κύπρου.

 

Ναι αυτοί οι ΜΕΤΡΙΟΙ. Αυτό αντιλαμβάνομαι σιγά σιγά όσο μεγαλώνω. Αυτοί οι μέτριοι θα είναι οι επόμενοι που θα αντικαταστήσουν τους γηραιότερους μέτριους (προς κάκιστους).

 

Τούτοι που εβαρκέσουν, εσνόμπαρες θα διοικούν την Κύπρο. Απλά γιατί κανένας έξυπνος, δημοφιλής, με πολλά ενδιαφέρονταν και πάνω από όλα αξιοπρέπεια δεν θα δεχτεί να περάσει από την πιο πάνω διαδικασία για να εκλεγεί.

 

Για αυτό τούτη η χώρα πάει του πούτσου. Γιατί η μηχανή ανάδειξης πολιτικών προσελκύει ΜΟΝΟ τους πιο πάνω. Για αυτό δεν έχουμε σωτηρία.

 

Για αυτό τζαι ψηφίζουν στην βουλή μαλακίες παίζοντας με την κατάρρευση της χώρας για προσωπικά συμφέροντα. Γιατί έτσι τους εμάθαν να κάμνουν τόσα χρόνια.

Οι διαδηλώσεις του Βολέματος

Σε μια παγκόσμια πρωτοτυπία στην Κύπρο διαδηλώνουν κατά του μνημονίου οι βολεμένοι αντί οι φτωχοί και ταλαιπωρημένοι.

Στην Κύπρο οι άνθρωποι που έχασαν τις δουλειές τους, που κινδυνεύουν να χάσουν (ή έχασαν) τα σπίτια τους, που τους κούρεψαν τις καταθέσεις αντιμετωπίζουν γενικά την κατάσταση με ωριμότητα και ψυχραιμία.

Στους δρόμους όμως βγήκαν απηυδισμένοι, αδικημένοι και εξαγριωμένοι οι βολεμένοι ημικρατικοί υπάλληλοι. Με τις τσάντες Gucci και Louis Vuittons στον ώμο για όπλα και τα Mercedes και BMW για άρματα μάχης.

Τι αδικία θεέ μου να πρέπει να αρχίσεις να δουλεύεις μέχρι τις 5 το απόγευμα. Τι αδικία θεέ μου ο μισθός σου σαν γραφέας (secretary) με 20 χρόνια υπηρεσία να πρέπει να μειωθεί από τις 2,500-3,000!!! Τι αδικία θεέ μου ο μισθός σου σαν τμηματάρχης να μειωθεί από τις 5,000-6,000 που παίρνεις τώρα!!! Ναι Ναι τι αδικία!!!!

Ε ΝΑΙ ΡΕ θα μειωθεί. Γιατί καμία secretary δεν πρέπει να παίρνει τόσα ούτε κανένας τμηματάρχης δεν πρέπει να παίρνει τόσα. Φτάνει.

Τζαι ναι αν δεν είσαι καλός στην δουλειά σου και ασχολείσαι όλη μέρα με την συντεχνία, ή περνάς την ώρα σου στον καφενέ του ημικρατικού που δουλεύεις τότε ναι. Να σε θκιώξουν τζιόλας τζαι κανεί. Αρκετά έφαες.

Πείτε ΟΧΙ στις διαδηλώσεις της Louis Vuittons και του BMW. Πείτε όχι στις συντεχνίες του βολέματος και της μάσας. Φτάνει.

Καταντήσατε κοροϊδία.

Το αγαπημένο μου τραγούδι.... Ειδικά αφιερωμένο και πάλι... Φυσικά στον μέγα πολιτικό, πρίγκιπα, μεγαλοδικηγόρο και φυσικά κομματοπατέρα Νικολάκιον Παπαδόπουλο.

Πλιζ ντοντ γκο Νικολάκιε. Παμμέγιστε πατριώτη. Μείνε στην κυβέρνηση γιατί μόνο εσύ μπορείς να σώσεις την χώρα από τον Νενέκο τον προδότη τον Λεμεσιανό. Μην εγκαταλείψεις το καράβι ακυβέρνητο παμμέγιστε.

Ααααχχχ Νικόλα μας ραγίζεις την καρδιά.   

Goodbye η χώρα χωρίς εσένα.. Πάει ο Ελληνισμός της Κύπρου. Θα τουρκοποιηθεί η χώρα μας...

Αααααχχχ Νικόλα...

ΓΙΑΤΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ ΝΙΚΟΟΟΛΑΑΑ;;;;;

Μπράβο !!!!

Η κριτική μπορεί να είναι και θετική. Τζαι μετά που τρία και χρόνια που έχω τούντο blog νιώθω την ανάγκη να ασκήσω θετική κριτική.

 

Δεν ανήκω σε καμία κομματική παράταξη αν και οικογενειακά προέρχομαι από το ΔΗΣΥ το οποίο και στήριζα μέχρι την ηλικία που άρχισα να καταλάβω.

 

Όταν άρχισα να έχω δική μου γνώμη και άποψη, αποχώρησα διαμαρτυρόμενος είτε ρίχνοντας ψήφους δεξιά και αριστερά είτε απέχοντας από πολλές εκλογικές αναμετρήσεις. Τωρά όμως νιώθω την ανάγκη να πω του Αναστασιάδη ότι....γαμώτο έτσι για αλλαγή φαίνεται να έχετε πάρει σοβαρά τον ρόλο σας τζαι... ναι φαίνεται να προσπαθείτε να αλλάξετε πράματα.

 

Ο χειρισμός του Κυπριακού γεννά ξανά ελπίδες σε ούλλους εμάς που εν θέλουμε διχοτόμηση όπως θέλει το ΔΗΚΑ (Δημόσιο Καμπαρέ), ΕΔΕΚ, Οικολόγοι τζαι... τζείντο άλλο το κόμμα που διευθύνει ο ξιμαρισμένος ο Λιλλήκας ρε....εξίχασα το όνομα του....Α ναι ρε Συμμαχία Βλακείας.

 

Ο Αναστασιάδης γνωρίζει καλύτερα που ούλλους ότι το Τασσούι (και η Αναστασία) δεν είχαν ποτέ πρόθεση να παραμείνουν στην κυβέρνηση. Αλλά γνωρίζει επίσης ότι χρειάζεται τον για να περνά τα μνημονιακά νομοσχέδια. Άρα είπε του Νικόλα κάμε ότι καταλαβαίνεις χωρίς όμως να ρίξει τις γέφυρες επικοινωνίας. Λάθος επιλογή όμως να καλέσει τον Κάρογιαν στο προεδρικό. Έπρεπε να του την ταΐσει behind the scene.

 

Όμως ναι... Καλύτερα να φύει το Τασσούι τωρά που εν νωρίς. Να πάει να ηγηθεί όπως εν το όνειρο του της απορριπτικής πτέρυγας πριν του κλέψει την θέση ο Λιλλήκας. Αφού ήταν ξεκάθαρο που την αρχή ότι τούτο ήταν το σχέδιο του. Καλύτερα που τα τωρά να τελειώνουμε. Ούλλα τα άλλα που λαλεί για να δικαιολογηθεί μπορώ να τα χαρακτηρίσω με μια λέξη σαν παπαριές.

 

Άντε γεια λοιπόν Τασσούι.

 

Ο Αναστασιάδης αν και στην αρχή της διακυβέρνησης του εσκάτεψε τα με την Τρόικα και η αξιοπιστία του έππεσσε rock bottom που λένε και στο Αμέρικα εκατάφερε να το φέρει τούμπα. Στην αρχή όντως επήε απροετοίμαστος και κυρίως ανυποψίαστος (κακώς) στο Eurogroup. Μετά έκαμε το άλλο λάθος να τηρήσει δηλαδή αποχή στην ψηφοφορία για το καθολικό μικρό κούρεμα. Στο ηρωικό (χαχαχαχα) ΟΧΙ της βουλής την μαύρη Τρίτη μετά το πρώτο Eurogroup. Όπως επίσης λάθος θεώρησα και τον διορισμό του Χάρη Γεωργιάδη (έγραψα το δαμεσα) στην θέση του υπουργού οικονομικών, θεωρώντας ότι εγώ όπως και 20,000 άλλοι συμπολίτες μας μπορεί να ήταν κατάλληλοτεροι για την θέση.

 

Τελικά στο τελευταίο νομίζω είχα λάθος. Οι γνώσεις οικονομικών του Χάρη δεν είναι πολλές. Αλλά τελικά φάνηκε ότι δεν χρειάζονται τζαι τόσο. Γιατί κουμάντο και οικονομική πολιτική κάνει η Τρόικα. Την θέση του υπουργού οικονομικών πρέπει να την κρατεί ένας οργανωτικός, προσγειωμένος, καλός τεχνοκράτης. Τζαι φαίνεται ότι ο φκιακάς εν καλός σε τούτο.

 

Άλλοι όμως θεωρούν την κάθε θετική αξιολόγηση της Τροίκας σαν ανάθεμα. Υποταγή. Όμως για μένα η Τρόικα (πλην κουρέματος τονίζω) είναι ότι καλύτερο έτυχε στην Κύπρο τα τελευταία χρόνια. Διορθώνει όλα τα διαρθρωτικά προβλήματα της οικονομίας τζαι εφαρμόζει τις πολιτικές τις οποίες μόνοι μας εν θα εφαρμόζαμε ποττέ.

 

Ανοίγουν επαγγέλματα, ιδιωτικοποιούνται οργανισμοί κερδοφόροι μεν δυνητικά μη αποτελεσματικοί δε, και το πιο σημαντικό διαλύονται σιγά σιγά οι εργασιακές ανισότητες που ίσχυαν για τους δημόσιους και ημι-δημόσιους υπάλληλους. Επίσης τα τραπεζικά κόλπα που τόσες φορές ανέλυσα και έφεραν τόσα προβλήματα στην οικονομία του τόπου σιγά σιγά διορθώνονται. Εναρμονιζόμαστε με τους διεθνείς κανόνες για τα «κακά» δάνεια, εφαρμόζουμε επιτέλους καλύτερους κανόνες εταιρικής διακυβέρνησης, η επιτροπή κεφαλαιαγοράς αρχίζει να ενεργεί και να ακούγεται περισσότερο  και αρχίζουμε να ανακαλύπτουμε τι σημαίνει σύγκρουση συμφερόντων. Όρος ανύπαρκτος ως πριν λίγα χρόνια. Δαμέ εδιούσαν οι τράπεζες με εξασφαλίσεις για γέλια δάνεια στις εταιρίες των μελών συμβουλίων και των διευθυνόντων συμβούλων.

 

Είδαμε επιτέλους και κλείσιμο παττισμένης τράπεζας (Λαϊκή) κάτι που προσωπικά πίστευα ότι δεν μπορεί να γίνει δεδομένου του μεγέθους της Κύπρου σε αναλογία με την τράπεζα. Τζαι παραδέχουμαι ότι είχα λάθος. Too big to fail λαλούν αλλά μπορεί να γίνει τζαι έγινε. Αν αυτό θα αποβεί τελικά μοιραίο με την άρση των περιοριστικών μέτρων μόνο ο χρόνος μπορεί να δείξει. Αν αυτό κατάστρεψε την μεσαία και την ανώτερη (λιγότερο) τάξη της Κύπρου. Ναι την κατάστρεψε. Αλλά μάλλον θα επιβιώσει.

 

Και ελπίζω φυσικά ότι με το μνημόνιο και την πιστή μέχρι τώρα εφαρμογή του που τον Αναστασιάδη, θα δούμε επιτέλους αυτό που έπρεπε να δούμε εδώ και χρόνια. Εκποιήσεις ακινήτων, κλείσιμο εταιριών οι οποίες έκαναν κακές επενδύσεις και έπρεπε να κλείσουν εδώ και χρόνια (π.χ. Aristo που προστατευόταν από την Τράπεζα Κύπρου) και επιτέλους πτώση των τιμών των ακινήτων τζαμέ που φωνάζω ότι έπρεπε να ένει τα τελευταία 6 χρόνια. Στο 60-70% (minimum πτώση) της σημερινής τους αξίας.

 

Τούτα ούλλα θα γίνουν και γίνονται παράλληλα με πρωτοφανή ποσοστά ανεργίας, καταστροφής του οικονομικού μας μοντέλου, φυγής επιστημόνων και άλλα πολλά που θωρούμε κάθε μέρα μπροστά μας. Όμως για τούτα εν φταίει το μνημόνιο. Φταιν τζείνοι που μας εφέραν ως δαμέ χωρίς να κάμουν τίποτε (και δεν μιλώ μόνο για τον Αχάπαρο) για να καταφέρουν μια ομαλότερη διόρθωση της οικονομίας. Μαγικά φίλτρα εν υπάρχουν. Δεν αποδεχτήκαμε να διορθώσουμε τις στρεβλώσεις της οικονομίας μόνοι μας, έτσι φυσιολογικά τις εφαρμόζουν με βία οι δανειστές μας.

 

Και μπράβο στον Αναστασιάδη που αναλαμβάνει την ευθύνη και το πολιτικό κόστος να γαμήσει τον Κυπριακό λαό για να προχωρήσει μπροστά.

 

Ο μόνος τρόπος. Άποψη μου.

Τι σκεφτουμαι σήμερα το πρωί με ούλλες τες βλακείες που ακούω τες τελευταίες μέρες; 

  

Ψεύτες – Υποκριτές. Μιλήστε επιτέλους ειλικρινά 

Και όμως ρε ΘΑ ΠΩΛΗΘΕΙ τζαι να σας γυρίζει

Ο Νικολάκης κομματοπατέρας (παιδική σκηνή Critic)

Έσιει λίο τζαιρό που πρέπει να παραδεχτώ ότι έκοψα πίσω που τα πολιτικά της Κύπρου. Έτσι τζαι αλλιώς όπως τονίσαμε παλαιότερα πλέον κουμάντο στην Κύπρο (ευτυχώς) κάμνει η Τρόικα και (ευτυχώς) όχι οι Κύπριοι πολιτικοί. Το τελευταίο είναι  ευλογία με βάση του τι έχουμε βιώσει μέχρι σήμερα.

Άρα που τζαμέ που εθκιέβαζα ούλλη μέρα εφημερίδες τζαι παρακολουθούσα νέα μέχρι πριν κανένα χρόνο, μετά το κούρεμα του Μάρτη απλά... εσταμάτησα. Στα αρχίδια μου τζαι τι λαλούν τζαι τι κάμνουν. Έτσι τζαι αλλιώς άλλο που μια μαλακία εν ακούμε τόσα χρόνια. Αν τζαι πρέπει να πιστώσω στον Αναστασιάδη ότι κάμνει μια προσπάθεια. Παρά τα όσα κακά είχα γράψει μόλις εφκήκε φαίνεται ότι αντιμετωπίζει την κατάσταση με σοβαρότητα. Πιο σοβαρά που άλλους τουλάχιστον.

Τα μνημονιακά νομοσχέδια περνούν με τον ρυθμό που διατάζει η Τρόικα. Ακόμα τζαι τα πιο δύσκολα όπως οι ιδιωτικοποιήσεις κουντούντα σιγά σιγά. Σιγά όμως για να μπει πιο μαλακά μην μας ξεκάνει που έλεγε και ο Χάρρυ Κλυν. Οι ιδιωτικοποιήσεις θα γίνουν θέλουν δεν θέλουν οι συντεχνίες και οι βολεμένοι ημικρατικοί υπάλληλοι. Γιατί τους μικρούς μή βολεμένους ημικρατικούς υπαλλήλους δεν τους ενοχλεί η ιδιωτικοποίηση. Εν τους μαθουσάλες, μη παραγωγικούς που πειράζει.

Έτσι οι κυβερνώντες πλασάρουν τους το όσο μαλακότερα μπορούν για να υπάρχουν όσο το δυνατόν λιγότερες αντιδράσεις. Είναι όπως ένα ζευγαράκι που ετοιμάζεται για πρώτη φορά να κάνει πρωκτικό έρωτα. Θα γίνει στο τέλος. Αλλά χρειάζεται πρώτα λιπαντικό (πολύ) και προκαταρκτικά για να το δεχτεί η κυρία και στο τέλος να της αρέσει κιόλας. Τωρά είμαστε στην φάση του λιπαντικού και των προκαταρκτικών!!!! Αλλά έννα μπει που έννα πάει!!!

 Ξέφυγα;;; Νομίζω λίον.. Γενικά έχω το λίον τζαι ότι θυμούμαι σιέρουμαι.

Στο θέμα μας λοιπόν. Ο Αναστασιάδης φαίνεται να προσπαθεί. Κάμνει τζαι διάφορες μαλακίες στο μεσοδιάστημα αλλά οκ...Δεν πρέπει να χάνουμε τον προσδοκώμενο στόχο τζαι να επικεντρωνόμαστε στις μαλακίες του... Το ίδιο κάμνει τζαι στο Κυπριακό. Κουντά την κατάσταση με το κοινό ανακοινωθέν τζαι πολλά καλά κάμνει.

Κίνηση η οποία έχει εξοργίσει τον Νικολάκη (τον κομματάρχη). Σαν κλασσικό κακομαθημένο πλουσιόπαιδο, που έμαθε να παίρνει πάντα αυτό που θέλει από την mummy. Δεν μπορούσε καν να περιμένει να έρτει μπροστά του μια πραγματική ευκαιρία να αποχωρήσει από την συγκυβέρνηση. Θα αποχωρήσει γιατί και καλά το κοινό ανακοινωθέν εν επικίνδυνο.  «Είναι γεμάτο από ασάφειες, είναι απαράδεκτο επί της ουσίας και είναι αρνητικό προς τη δική μας πλευρά»

κ. Νικολάκη. Είναι γεμάτο ασάφειες γιατί δεν είναι συμφωνία αλλά ανακοινωθέν. Δεν είναι αρνητικό για την πλευρά μας αφού μιλά για μια ιθαγένεια και φυσικά για την νέα Κυπριακή ομοσπονδία η οποία θα χαίρει όλων των προνομίων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δηλαδή την συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην Ευρωζώνη κτλ. Άρα γιατί μιλούμε για διάλυση; Επίσης να σου πω ότι απαράδεχτος επί της ουσίας είσαι εσύ και όλο το σινάφι σου.

Οι ψευτοπατριώτες που μας έφεραν εδώ. 40 χρόνια μετά να μιλούμε ακόμα για λύση. Εσύ, ο Πορδίκης, ο αρχιψεύταρος Λιλλήκας, τα ΕΔΕκόπουλλα και άλλα μη σοβαρά άτομα και κόμματα. Και φυσικά όλοι οι ομοϊδεάτες προκάτοχοι σας. Εσείς που προσπαθείτε να μπερδέψετε τον κόσμο με νομικίστικες παρλαπίππες και να τους εκφοβίσετε. Χωρίς ποτέ φυσικά να έχετε μια αντιπρόταση.

Εσύ ειδικά Νικόλα που τα τελευταία δυο χρόνια παραλίγο να με κάμεις να αλλάξω γνώμη για σένα. Με την υπευθυνότητα που έδειχνες στα οικονομικά τουλάχιστον θέματα με αντιλαϊκές δηλώσεις. Όμως η πίκρα τζαι το μίσος (ναι το μίσος) που τρέφεις για τον Αναστασιάδη σε οδηγεί στην επιπόλαιη επιλογή της αποχώρησης. Χωρίς ουσιαστικό λόγο. Για μαλακίες βασικά.

Ακόμα ναι.. Είσαι όπως το μωρό. Νόμιζα ότι το κόλλημα που έχετε με τον Αναστασιάδη το είχατε ξεπεράσει. Δεν γίνεται η οικογένεια να κατηγορεί τον Αναστασιάδη ακόμα και για τον θάνατο του Τάσσου. Ακόμα τζαι για τις αποτυχημένες προσπάθειες του Τάσσου να κόψει το τσιάρο ενώ ήταν άρρωστος, κατηγορείτε ανεπίσημα τον Αναστασιάδη. Για την πίεση που του έβαλλε τζαι την κριτική που του ασκούσε. Τούτα ούλλα Νικόλα σόριν αλλά εν Μαλακίες.

Θέλεις να αποχωρήσεις που την κυβέρνηση; Πε το καθαρά. Πε εγώ ρε θέλω διχοτόμηση, όπως ήθελε τζαι ο παπάς μου. Πε το ρε κουμπάρε γιατί φοάσαι; Τζαι έλα μετά με σοβαρές προτάσεις να διεκδικήσεις την καλύτερη δυνατή διχοτόμηση. Να πάρεις ίσως κάποια εδάφη πίσω, να διεκδικήσεις κάποιες οικονομικές αποζημιώσεις κτλ. Πε το ρε γιατί φοάσαι; Εν αντιλαμβάνεσαι ότι εν χειρότερο απλά να λαλείς μαλακίες, δικαιολογίες τζαι ψέματα; Εβαρεθήκαμεν ούλλοι ρε εν το καταλάβεις.

Εγώ θα το εκτιμήσω αφάνταστα αν το κάμεις. Θα θεωρήσω ότι είσαι ο πιο ειλικρινής πολιτικός σε τούντη πουστόχωρα. Θα διαφωνώ μεν μαζί σου αλλά θα είσαι τουλάχιστον ειλικρινής. Τζαι τούτο πάντα εκτιμείται.

Αλλά σε παρακαλώ όχι άλλα ψέματα. ΚΑΝΕΙ. Εβαρεθήκαμεν. Κατέβασε επιτέλους τα καρύδια σου τζαι πε ανοιχτά. Εγώ με τον Αναστασιάδη δεν μπορώ να συνεργαστώ (γιατί φακκά μου πας τα τζιέρατα) τζαι επίσης θέλω διχοτόμηση. Τζείνοι ποτζί τζαι εμείς ποδά. Τζαι θα αγωνιστώ να φέρω την καλύτερη δυνατή διχοτόμηση για τον τόπο.

Τούτη είναι μια αξιοπρεπής πολιτική θέση. Φτάνει όμως μαλακίες.

Για την οικονομία

Θυμάστε μια εποχή που έγραφα συνέχεια για οικονομικά; Ναι; Πρέπει να ήταν γύρω στο 2010 και 2011. Μόλις ξεκίνησα το blog. Μάλιστα τα οικονομικά ήταν και ο κύριος λόγος που άρχισα να γράφω. Γιατί τότε θεωρούσα αδιανόητο ότι οι περισσότεροι (έτσι έλεγαν τουλάχιστον) δεν μπορούσαν να δουν ότι:

1. Η κτηματική αγορά θα καταρρεύσει με τις τιμές να πέφτουν στο 50%.
2. Oι τράπεζες λόγω (και) αυτού θα καταρρεύσουν με την σειρά τους και μπορεί να έχουμε Bank run. Μάϊος 2012 (το κούρεμα έγινε Μάρτη 2013) «Η επόμενη σελίδα της ιστοριούλας μας έχει τίτλο Bank run. Εκεί όπου καταρρέει μια τράπεζα γιατί όλοι οι καταθέτες τρομοκρατημένοι ζητούν ανάληψη των χρημάτων τους ταυτόχρονα.  Και το βιβλίο κλείνει με την χρεοκοπία της τράπεζας και με τους καταθέτες αγανακτισμένους να χάνουν τα λεφτά τους. Θα τους σώσει όλους η κυβέρνηση λένε οι ειδικοί. Αμ δε λέω εγώ».
3. και επίσης έγραφα (όπως και άλλοι πολλοί φυσικά) ότι οι μισθοί και τα ωφελήματα κυβερνητικών και ημικρατικών πρέπει να μειωθούν.

Τότε πολλοί διαβάζοντας ότι η κτηματαγορά θα καταρρεύσει, οι τράπεζες θα χρεοκοπήσουν και ότι οι μισθοί πρέπει να πέσουν με έβριζαν ασύστολα. Είσαι άσχετος, εν καταλάβεις, εν έσιεις να προτείνεις τίποτε απλά κλάνεις και άλλα πολλά. Λοιπόν χωρίς να θέλω να φανώ πίκρης. Όσοι με εξιτιμάζαν μπορούν απλά να παν μια παράγραφο πάνω τζαι να θκιεβάσουν ξανά τζαι ξανά το νούμερο 2 τζαι να σκεφτούν πόσοι μιλούσαν για bank run τον Μάιο του 2012, 10 μήνες πριν το κούρεμα. Σόριν αλλά άντεξα πολύ τζαιρό. Έθελα να φκάλω το απωθημένο. 

Μετά το κούρεμα είπα ότι εν θα γράψω ξανά τίποτε για οικονομία τζαι σχεδόν εκράτησα την υπόσχεση μου τον τελευταίο 1.5 χρόνο. Γράφω περί ανέμων και υδάτων. Εν υπάρχει λόγος πλέον να ασχολούμαι με οικονομικά θέματα τζαι εν έχω κάτι ιδιαίτερο να προτείνω. Η Κύπρος ετέλειωσε. Πάππαλλα. 

Αλλά έτσι για αλλαγή έννα γράψω λίο για τους δείχτες μας (τους οικονομικούς ρε) μιας τζαι εκλείσε τζαι ο χρόνος. Έτσι για να πιάσουμε μια ιδέα για το μέγεθος της ζημιάς που έγινε με το bail-out, bail-in. 

Πληθωρισμός: Τον Αύγουστο του 2012 η Κύπρος κτύπησε πληθωρισμό +4.5%. τώρα 1 χρόνο και κάτι μετά κλείσαμε το 2013 (Δεκέμβριος 2013) στο -1.25%. Αντιπληθωρισμός. Οι τιμές πέφτουν κι όταν αυτό συμβαίνει για κάποιο εύλογο χρονικό διάστημα, πέφτει η παραγωγικότητα, οι μισθοί και φυσικά η ζήτηση τελικά. Αυτά σε συνδυασμό με την αναλογική αύξηση της αξίας του χρέους.

Ακαθάριστο εγχώριο προϊόν: Ανάπτυξη δηλαδή της οικονομίας. Η οικονομία μας έπεσε σε αρνητικό ρυθμό ανάπτυξης το δεύτερο τρίμηνο του 2009. Εκεί όπου η χρυσή κότα των ακινήτων είχε ουσιαστικά πεθάνει, ενώ ο κίνδυνος με την Ελλάδα και το κούρεμα Ελληνικών ομολόγων αυξανόταν. Αυτό ήταν και το τέλος μας γιατί τότε έρευσε ρευστό στην Κυπριακή αγορά (από φοβισμένους καταθέτες της Ελλάδας) και αυξήθηκε η ρευστότητα στην αγορά (από 58δις καταθέσεις τον Ιαν09 φτάσαμε στα 70δις Ιαν12). Αυτή η ρευστότητα και ο αυξημένος δανεισμός επανέφεραν την οικονομία σε θετικό πρόσημο για ένα μικρό χρονικό διάστημα για να πέσει πάλι σε αρνητικό στο τέλος του 2011, καταγράφοντας μέχρι το τρίτο τρίμηνο του 2013 9 συνεχόμενα τρίμηνα αρνητικής ανάπτυξης!!! Το 2013 μιλούν για ύφεση 5.5% και ίσως χρονιαία ανάπτυξη το 2015. 

Δημόσιο χρέος: Ο Χριστόφιας παρέλαβε την χώρα με 49%/ΑEΠ χρέος και την παρέδωσε με 86%/ΑΕΠ το 2012. Την δεδομένη στιγμή και βάση των τελευταίων στοιχείων το τρίτο τρίμηνο του 2013 φτάσαμε να έχουμε χρέος 110%/ΑΕΠ και αναμένεται με την ολοκλήρωση του bail-out των 10δις να φτάσουμε στο οριακά μη βιώσιμο επίπεδο του 125%/ΑΕΠ το 2014.

Δημοσιονομικό έλλειμμα: Ο Χριστόφιας παρέλαβε την χώρα με πλεόνασμα 1%/ΑΕΠ και την παρέδωσε με έλλειμμα 5%/ΑΕΠ το 2012. Η κυβέρνηση Αναστασιάδη θα το ανεβάσει στο 6,5%/ΑΕΠ το 2013 αφού δεν μας φτάνουν τα χάλια μας αποφάσισε να αποζημιώσει τα κουρεμένα ταμεία και ασφάλειες. Συγχαρητήρια. 

Ανεργία: Την δεδομένη στιγμή (Νοέμβριο 2013) έχει φτάσει στο 17.3%. Ποιος ξέρει που μπορεί να φτάσει. Η κομισιόν και η κυβέρνηση μιλούν για 19% αλλά μάλλον φαίνεται λίγο αισιόδοξη πρόβλεψη. 

Τραπεζικό σύστημα: Έχει μικρύνει όπως ήθελαν και οι δανειστές. Είναι σε κακό χάλι, κανένας ξένος δεν μας εμπιστεύεται και μην ακούτε που λένε οι πολιτικοί μας ότι η κατάσταση έχει ηρεμήσει. Αν είχε ηρεμήσει απλά θα είχαν άρει τα περιοριστικά μέτρα νωρίτερα. Την δεδομένη στιγμή τον Δεκέμβριο του 2013 το ύψος δανείων βρίσκεται στα 63.11δις εκ και οι καταθέσεις στα 47δις. Υπάρχει ένα έλλειμμα ρευστότητα της τάξεως των 16.11δις ενώ μέχρι τον Μάιο του 2012 (που είπα για bank run) υπήρχε πλεόνασμα 2δις. Φέτος, το 2013 έχουν φύγει (μαζί με το κούρεμα) 23δις!!!!

Επίσης τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια έχουν φτάσει στα επίπεδα 40-50% και δεν ξέρω με ποιο τρόπο (χωρίς μαγείρεμα αξιών ακινήτων) μπορεί να πέσει ουσιαστικά αυτό το ποσό. Με αναδιαρθρώσεις μόνο δεν το βλέπω. Αποτέλεσμα είναι οι τράπεζες να χρειαστούν περισσότερα κεφάλαια στο άμεσο μέλλον. Αυτό μπορεί να συμβεί στην τράπεζα Κύπρου μόλις ανακοινώσει τα αποτελέσματα του 4^ου τριμήνου και ξεκαθαρίσει ότι τα πρωτοβάθμια κεφάλαια της είναι στο όριο του 12% και έχει εξαντλήσει την αβάντζα που προέκυψε από το κούρεμα καταθέσεων. 

Ότι έχετε πάνω από 100,000 αν έχετε εγώ προτείνω (αν δεν το κάνατε μέχρι τώρα) να το φύγετε από την χώρα. Κάθε παράθυρο που ανοίγει στα περιοριστικά μέτρα καλό είναι να το εκμεταλλεύεστε μετακινώντας κεφάλαια σε διάφορες τράπεζες στην Κύπρο (ξένες οι οποίες ανακεφαλαιώνονται από μητρικές εξωτερικού) αλλά και να φεύγετε λεφτά από την χώρα. 

Ακίνητα: Με βάση τον δείχτη ακινήτων του Eurostat οι τιμές ακίνητων στην Κύπρο έχουν μειωθεί κατά 25% από την ανώτερη τιμή τους το 2008. Παρόμοια στατιστικά παρουσιάζει και ο δείχτης της κεντρικής Κύπρου και το RICS. Όπως έχω γράψει και άλλες φορές, με βάση τα ratios investment yield και House price/ Income προβλέπεται περαιτέρω μείωση 30-50%. Αυτό ενισχύεται και από την μειωμένη ρευστότητα από τις τράπεζες και τις μηδαμινές πωλήσεις. Η ώθηση στην προσφορά θα δοθεί σε λίγους μήνες όταν ξεκινήσουν οι εκποιήσεις και ξεπουλούν οι τράπεζες ακίνητα.

Τουρισμός: Η μόνη ακτίδα φωτός στο μπουντρούμι. Το εντεκάμηνο του 2013 τα έσοδα είναι 8.4% πάνω σε σχέση με πέρσι. Καλό σίγουρα αυτό αλλά σε απόλυτους αριθμούς αυτό σημαίνει 160εκ. Τι είναι τούτο το ποσό μπροστά στα σχεδόν 20δις χρέος. 

Πως θα μπορούσαμε να τα αποφύγουμε ούλλα τούτα. Το εκνευριστικό ένει ότι δεν χρειάζονταν πολλά. Πρώτα το κούρεμα των Ελληνικών ομολόγων θα έπρεπε να γίνει βάσει διαπραγμάτευσης από τον Αχάπαρο. Θα βοηθούσε επίσης αν δεν έμπαιναν ξανά οι τράπεζες μας στα Ελληνικά ομόλογα. Φυσικά!!!

Επίσης το εποπτικό σύστημα των τραπεζών μας δεν έπρεπε να επιτρέπει να χρησιμοποιούμε λανθασμένους δείχτες ρευστότητας και κεφαλαιουχικής επάρκειας των τραπεζών. Τότε δάνειο το οποίο είχε εξασφάλιση μεγαλύτερη της αξίας του έστω και αν δεν πληρωνόταν δεν θεωρείτο μη εξυπηρετούμενο. Αυτό γινόταν ενώ οι εκτιμητές υπερεκτιμούσαν τα ακίνητα (τις εξασφαλίσεις δηλαδή) συνεργαζόμενοι με τις τράπεζες για να μην μειωθούν οι αξίες. Μαλακίες δηλαδή. Απλά το φούσκωναν παραπάνω για να σπάσει πιο δυνατά. 

Έπρεπε να πάρουμε μέτρα και να μειωθούν οι μισθοί και τα ωφελήματα από το 2010. Επίσης έπρεπε να αλλάξουμε ωράριο, όρους εργοδότησης και ωφελήματα των κυβερνητικών, ημικρατικών και τραπεζικών. 

Τούτα τα λίγα νομίζετε ότι θα ήταν σκληρά; Εν νομίζω. Γιατί η πτώση των ακινήτων και η αναγνώριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων θα ήταν πιο αργή και ομαλή. Όπως πιο ομαλή θα ήταν και η επίδραση που θα είχαν οι μειώσεις μισθών – όρων εργοδότησης - ωφελημάτων στην κατανάλωση – ανάπτυξη – ανεργία.

Θα μπαίναμε σε ύφεση. Ναι βεβαίως. Αλλά δεν θα καταστρέφαμε την οικονομία μας μόνοι μας. Τόσο απλά.  

Τι προτείνω έννα μου πουν πάλε. Ε βασικά εν προτείνω κάτι. Εν έσιει κάτι να προτείνω. Αν έχετε δουλειά ακόμα κρατήστε την με νύχια και με δόντια. Αν μπορείτε να έβρετε κάτι εκτός Κύπρου πιάστε την ευκαιρία που τα μαλλιά τζαι πηγαίνετε στο καλό. Εκτός αν έχετε την ευχέρεια να περιμένετε αρκετά χρόνια άμπα τζαι μπορέσουμε να εκμεταλλευτούμε το αέριο...Ή να έβρουμε πετρέλαιο!!! 

Ή να γίνει θαύμα (γιατί ως γνωστό ο θεός αγαπά μας) τζαι να αρχίσουμε να κλάνουμε 5ευρα τζαι να σιέζουμε 20ευρα. Τούτο εν πιο πιθανό σενάριο που την ανάκαμψη εντός διετίας που ακούμε.

Message in a bottle

Θυμάστε τούτο το τραγούδι των Police φαντάζομαι;

 

Τούτο μου έρκετουν μες τον νου προχτές στην διαδρομή στο αυτοκίνητο, ελαφρώς αλλαγμένο φυσικά. Αλλά ας πιάσουμε τα πράματα που την αρχή.

 

Θυμάστε το ποστ μου για το καταραμένο 2013;

 

Είχα σας πει ότι σε ένα χρόνο πέθανε ο πεθερός μου, διαγνώστηκε με καρκίνο ο Criticoπαπάς, είχαμε μια αποβολή και στο τέλος επέθανε αναπάντεχα τζαι ο αγαπημένος μας κάττος. Εν σας έκαμα τελευταία ενημέρωση. Ναι τελικά επέθανε.

 

Έξω οι οικονομικές κρίσεις, κίνδυνος ανεργίας κτλ. Τζείνα είχαν τα ούλλοι λίο πολλά μες το 2013. Άρα εν θα τα προσθέσω.

 

Μπαίνοντας λοιπόν ο νέος χρόνος σκέφτηκα ότι μπορεί να εν καλύτερος. Οϊ πως πιστεύω σε ανώτερες δυνάμεις και άλλα παρόμοια. Ότι συμβαίνει συμβαίνει τυχαία χωρίς οποιαδήποτε ανωτέρα ώθηση και καθοδήγηση. Απλά ξέρετε. Για να λαλούμε.

 

Ξεκινά το 2014 λοιπόν με σοβαρό διάστρεμμα. Καλά λεπτομέρειες. Έννα περάσει. Το δεύτερο όμως που έτυχε μες τες πρώτες 15 μέρες του χρόνου ήταν πολλά πιο σοβαρό.

 

Όπως σας ανάφερα πολλές φορές για χρόνια απέφευγα τα μωρά. Να κάμω δικά μου εννοώ όϊ να θωρώ μωρό τζαι να κόφκω κούρβες. Σε κάποια φάση όμως (λόγω ηλικίας) είπαμε ότι πρέπει να δοκιμάσουμε αν θέλουμε στο μέλλον κάποιος/ κάποια να κουβαλά αυτά τα μοναδικά, εξαιρετικής ποιότητας γονίδια. Η πρώτη απόπειρα ήταν αποτυχημένη τζαι μαθαίνουμε αρχές της εβδομάδας ότι τζαι η δεύτερη είχε την ίδια τύχη-κατάληξη.

 

Μετά από αρκετό δράμα καταλήγουμε πάλε στην κλινική για την λεγόμενη απόξυση (καθαρισμό). Τι σκατά λέξη ρε φίλε όμως; Περιγράφει ακριβώς την διαδικασία. Απόξυση ιμίησς

 

Ξέρετε πως πάει σε έτσι περιπτώσεις έννεν; Φορτισμένη ατμόσφαιρα, ειδικά για την γυναίκα που ζει πάντα έτσι καταστάσεις πολλά πιο έντονα που τον άντρα. Δικαιολογημένα φυσικά. Στο κάτω κάτω αυτή το κουβαλά τζαι το μεγαλώνει. Εσυ κάμνεις μόνο το μακροβούτι (για ορισμένους μη προικισμένους το μικροβούτι).

 

Στην Κύπρο όμως, ως γνωστό, επικρατεί μια απίστευτη αναισθησία σε όλα τα επίπεδα. Τζαι τα ιατρεία τζαι κλινικές δεν αποτελούν εξαίρεση. Εν λογικό να βάλουν τούτες που αποβάλουν στο ίδιο δωμάτιο με κάποιες που γεννούν; Χαρά τζαι γέλια στο ένα κρεβάτι κλάμα τζαι μιζέρια στο άλλο; Τέλια έννεν;

 

Αν δώκεις μάλιστα τζαι πασσε κανένα γνωστό που γεννά!!! Ουου εν έσιει καλύτερα. Συγχαρητήρια να σας ζήσει... Φιλούι μου μοιάζει σου πάντως και άλλες παρόμοιες awkward συζητήσεις ενώ το δικό σου μωρό έμεινε στην θεωρία και στην φαντασία ενώ η γυναίκα σου μάσιεται να μπει στο χειρουργείο να το φκάλουν να φέφκει.

 

Ταυτόχρονα όμως με τα πιο πάνω εμένα ο νους μου ήταν και κάποιες χιλιάδες χιλιόμετρα πιο μακριά. Ο Criticοπαπάς βρισκόταν στο εξωτερικό με την Criticομαμμά για εξετάσεις (PET Scan) οι οποίες θα έδειχναν αν η θεραπεία την οποία ακολούθησε τους τελευταίους 7 μήνες είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Αν εγαμήσαμε δηλαδή τον καρκίνο. Τα αποτελέσματα θα τα είχαμε το μεσημέρι της ίδιας μέρας. Καταλαβαίνετε την κατάσταση στην οποία εβρίσκουμουν. Σούπα ο εγκέφαλος μου. Τραχανάς χωρίς χαλούμι.

 

Τέλειωσε λοιπόν η διαδικασία της απόξυσης. Όλα καλά (όσο καλά γίνεται δηλαδή). Πάμε στο δωμάτιο τζαι φωνάζει μου ο γιατρός να τον ακολουθήσω. Πάω στο γραφείο του συμπληρώνω κάποια χαρτιά τζαι λαλεί μου πρέπει να πάει για χρωμοσωματική εξέταση εντός μιας ώρας. Δυστυχώς δεν μπορεί κάποιος που δαμέ να πάει. Ξέρεις που ένει έννεν;

 

Σκέφτομαι χωρίς να μιλήσω: Μμμμμμ ξέρω αλλά τι εννοείς;;;;

 

Απαντώ: «Ναι ξέρω....»

 

Διά μου έναν σφραγισμένο φάκελο.

 

Σκέφτομαι χωρίς να μιλήσω: Τι σκατά εν τούτο;;;; Σοβαρα!!!! Μα διά μου το πεθαμένο μου έμβρυο!!!!!! Σε φάκελο;;;; Για να το κάμω delivery!!!!!!!!!!!!!!!

 

Απαντώ: ..............

 

Τίποτε.... Τι να απαντήσω;;; Άφωνος. Εν είχα κάτι να πω. Ήμουν απλά σοκαρισμένος. Προχωρώ προς την πόρτα τζαι σταματά με. Λαλεί μου-

 

«πρόσεχε όμως να το κρατάς ίσια να μεν γύρει!!!!!! Τζαι σε παρακαλώ μπορείς να τους πεις να σου δώσουν και λίγους ειδικούς φακέλους να φέρεις πίσω γιατί εξεχάσαν να μας στείλουν!!!»

 

Σκέφτομαι χωρίς να μιλήσω: Σαν έρκουμαι πίσω θέλεις να φέρω τζαι τσιάρα; Καμιά πισσού; Κανένα μαχαλεπί πιλέ μου;

 

Απαντώ: ............

 

Τίποτε.... Τι να απαντήσω;;; Άφωνος.

 

Μπαίνω στο αυτοκίνητο να πάω. Πρώτο μέλημα να έβρω τόπο να το βάλω να μεν γύρει. Σοβαρά ρε φίλε αν θα στέλλετε κόσμο να παίρνει delivery πεθαμένα έμβρυα (τα δικά του μάλιστα), τα οποία εν πρέπει τζιόλας να γύρουν κατά την διάρκεια της διαδρομής, εν μπορείτε τουλάχιστον να διάτε τζαι μιαν ειδική θήκη. Πως έσιει το McDonalds ας πούμε την θήκη αυτοκινήτου για την κοακόλα να μεν γέρνει που σου διούν στο drive through. Κάτι παρόμοιο. Ήμαρτον δηλαδή.

 

Στην διαδρομή λοιπόν ήρτε μου το πιο πάνω τραγούδι των Police στον νου. Message in a bottle….

Baby in an envelope…Dead baby in an envelope…

 

Γάμησε με ρε. Σοβαρά. Γάμησε με.

 

Επέστρεψα μετά που καμιά ώρα. Σχεδόν αμίλητος. Πήραμε εξιτήριο μετά που λίο τζαι στον νου μου είχα μόνο ένα πράμα. Το τηλεφώνημα που περίμενα από το εξωτερικό. Αν τα νέα που περιμένω για τον Criticoπαπά εν αρνητικά τότε η συγκεκριμένη μέρα παίρνει ανευ ανταγωνισμού τον τίτλο της χειρότερης μέρας της ζωής μου. Αν όχι σώζεται.

 

Χτυπά το τηλέφωνο. Απαντώ σαν οδηγώ. Στην γραμμή η Criticoμάνα.

 

«Αρνητικό Critic μου. Αρνητικό».

 

Απαντώ: «Τι σκατά σημαίνει αρνητικό»;

 

«Σημαίνει ότι επολέμησε το».

 

ΝΑΙ ΡΕ...ΝΑΙ..... Εσώθηκε η γαμημένη η μέρα. Εσώθηκε

 

Σε μια μετάλλαξη της γνωστής διαφήμισης.

 

 

Losing a future baby… Fucked up.

Winning back your dad…FUCKING PRICELESS