Αυτή είναι μόνο η αρχή

Έτσι είπε ο γλινιασμένος. Ήδη φαντάζεται κόμματα βουλή υπουργεία και άλλα πολλά. Η ουσία όμως είναι μια. Δεν πέρασε δεύτερο γύρο και γλύτωσε η Κύπρος από την χειρότερη και πιο επικίνδυνη υποψηφιότητα στην ιστορία της.

Η Βαρβάρα συγκινημένη χειροκροτεί μετά που την ευχαριστεί ο Lie Lick Ass και ο Ορφέας (άκου ρε όνομα ρε) χειροκροτεί όπως του έμαθε ο μπαμπάς του.

Η ουσία όμως είναι μια. ΑΠΕΤΥΧΕΣ. Να σου γυρίζει ρε…


Υ.Γ.1 Ααααα ρε μεγάλε Στυλιανίδη…. Αν ήσουν στο προσκήνιο ο Συναγερμός θα ήταν πολύ διαφορετικός. 

Υ.Γ2 Ναι τελικά έριξα Λευκό 

Υ.Γ.3 Όπως είπε και ο Κώστας Κωνσταντίνου του Πολίτη στο 107.6: «Ο Γιώργος Λιλλήκας με το ποσοστό του 25%, αξίζει άραγε της ίδιας αντιμετώπισης και σεβασμού που έδειξε ο ίδιος στη μειοψηφία του ΝΑΙ το 2004;»

Στον Λιλλήκα λέμε ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ

To video αυτό κόπηκε λένε από την αρχή ραδιοτηλεόρασης. 

 

 

 

Γιατί όμως; Δεν νομίζω ότι αποδεικνύει κάτι διαφορετικό εκτός από τα γνωστά Την καιροσκοπία, την μεγαλομανία, τον εγωκεντρισμό και την βλακεία που διακατέχει τον Γιώργο Λιλλήκα.

 

Ναι ρε Λιλλήκα εσένα περιμέναμε να σώσεις την χώρα. Εσένα περιμέναμε για να προπωλήσεις το αέριο, να μας βγάλεις από το μνημόνιο το 2013, να λύσεις και το Κυπριακό σε σωστή βάση με μια δίκαιη βιώσιμη και λειτουργική λύση. Εσένα περιμένει και ο Ομπάμα να πάρει τηλέφωνο τζαι να του πεις I'm the president of Cyprus and i don't know why.

 

Ναι εσένα περιμένουμε γιατί είσαι ο superman, ο spiderman, ο Sport Billy και η catwoman μαζί. Είσαι το απόλυτο πακέτο, ο Λιλλήκας ο άπιαστος. Εν παίζεσαι. Παγκόσμια είσαι εσύ, o Γκλέτσος τζαι ο Chuck Norris ρε.  

 

Ξέραμε μέχρι τώρα για τις άλλες δυνατότητες σου. Με την προεκλογική σου όμως αντιληφθήκαμε ότι τώρα μπορείς να κάμεις τζαι θαύματα όπως τα πιο πάνω που διαλαλείς. Και όντως φαίνεται μπορείς. Για αυτό ευχήθηκες και να μας έχει καλά ο θεός προχτές στο ντιμπέιτ (το οποίο δεν είδα).

 

Θυμήθηκες ακόμα τζαι τον θεό ρε τώρα. Να μεν αφήσεις κανένα πίσω. Πρώτα έπιασες  τους ανυποψίαστους, ρομαντικούς, χωρίς σωστή κριτική και βούληση ψηφοφόρους, τους οποίους μπορείς εύκολα να κοροϊδέψεις με παπαριές όπως τις πιο πάνω. Ότι θα εφαρμόσεις δηλαδή τα ανεφάρμοστα. Τωρά προσπαθείς να πιάσεις τζαι τους θρησκόληπτους. Αλλά να μου πεις οι θρησκόληπτοι τι είναι; Είναι μήπως άτομα με σωστή κριτική; Μμμμμ.

Ποιος θεός να μας έχει καλά ρε καραγκιόζη; Φτανει ρε χαχα φτάνει.

 

Είπα πολλές φορές ότι δεν καταλαβαίνω γιατί κάποιο άτομο με σωστή κριτική άποψη μπορεί να ψηφίσει Λιλληκα. Γενικά στον κύκλο μου γνωρίζω μόνο ένα άτομο που σκέφτεται να ψηφίσει Λιλλήκα. Μέχρι τώρα ακούω για Αναστασιάδη για Μαλά αλλά και για πολύ Λευκό και αποχή. Για Λιλλήκα μόνο ένας μου είπε τζαι πραγματικά έπεσα που τα σύννεφα γιατί γενικά είχα τον για ψαγμένο άτομο και όχι για πεμπέρι.

 

Ο Λιλλήκας απλά είναι ένας ψεύτης, χωρίς κανένα ηθικό (αλλά και άλλο) φραγμό, ο οποίος αποδεδειγμένα πια (από τις αποκαλύψεις του Πολίτη) έχει πλουτίσει σε βάρος του Κύπριου πολίτη και φορολογούμενου. Έχει εκμεταλλευτεί την θέση του για να πάρει συμβόλαια εκατομμυρίων η γυναίκα του και η εταιρεία του.

 

Θα μου πείτε καλά οι άλλοι εν εφάν. Εφαν. Ούλλοι τρων το κατιτις τους. Το κατιτίς τους όμως. Τούτος έφαεν τον ουτσαλιν του. Έφαεν τζαι έσπασε. Τυχόν εκλογή του θα σημάνει το τέλος της Κύπρου. Ο λύκος ξαπόλυτος μέσα στην μάντρα με τα αρνιά.

 

Το είπα και το ξαναλέω. Η μόνη περίπτωση να ψηφίσω κάτι άλλο εκτός από λευκό είναι να περάσει ο Λιλλήκας δεύτερο γύρο. Ο Λιλλήκας ακόμη και με τον Έρογλου να περνούσε δεύτερο γύρο σε εκλογές θα ψήφιζα Έρογλου. Πόσο πιο επικίνδυνος μπορεί να είναι.

 

ΚΟΚΚΙΝΗ ΚΑΡΤΑ ΣΤΟΝ ΛΙΛΛΗΚΑ. Μην τον ψηφίσετε. Διαγράψτε τον

 

Ένας πόρτης (ψεύτης) υποψήφιος για κρετίνους ψηφοφόρους.

Για τα ακίνητα (πάλε)

Άτε ρε είπα να γράψω κάτι για την οικονομία πάλε. Αν τζαι είπα πολλές φορές ότι εν πρόκειται να ξαναπώ τίποτε γιατί η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη πλέον. Αλλά άτε σίκκιμε…Έννα γράψω για ένα από τα αγαπημένα μου θέματα....Την μόνη φούσκα στην Κύπρο που κατά την άποψη μου δεν ξεφούσκωσε ακόμα εντελώς… Τα ακίνητα φυσικά.

 

Ακούω τζαι θκιεβάζω τελευταίως για την κινέζικη αγορά. Τα γνωστά παπαγαλάκια που εμφανίζονται σε κάθε φούσκα και τραγουδούν, βγήκαν παγανιά και διαλαλούν ότι οι κινέζοι κάμνουν σειρά για να αγοράσουν κυπριακά ακίνητα. Και καλά έρχονται με τα τέσσερα και εκλιπαρούν τους κύπριους developers και ιδιώτες πωλητές..... 请卖我一个家 (παρακαλώ πωλείστε μου ένα σπίτι).

 

Την τελευταία αυτή εξέλιξη την βλέπω σαν το τελευταίο πορτοκλοτσημα του μελλοθάνατου. Την άποψη μου για τις τιμές των ακινήτων την ξέρετε νομίζω. Πιστεύω ότι ο πάτος είναι μακριά και το πίστευα πάντα πολύ πριν το πρώτο μου πόστ για την φούσκα το 2010.

 

Και αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο αντιστάθηκα και δεν χρεώθηκα να αγοράσω παρά τις πιέσεις γονιών και φίλων. Από το 2005 όταν και άρχισα να παίρνω κάποιο μισθό ο οποίος θα μου επέτρεπε να αποπληρώνω μια μικρή δόση, ξεκίνησαν οι πιέσεις για αγορά ακινήτου οι οποίες εντάθηκαν το 2007.

 

Οι τιμές των ακινήτων πάνε μόνο πάνω έλεγαν οι προφέσορες των αγορών. Όχι απαντούσα εγώ οι τιμές πάνε και κάτω κοιτάξετε παραδείγματα από το εξωτερικό. Η κατάσταση στην Κύπρο είναι διαφορετική και δεν ακολουθεί το εξωτερικό απαντούσαν. Οκ εννα δείξει τους έλεγα και δήλωνα ότι αντί να αγοράσω το 2007 σπίτι-διαμέρισμα θα περιμένω να το πιάσω μελλοντικά στην μισή τιμή. Το τελευταίο σχόλιο μου ακολουθούσε πάντα το «είσαι βλάκας τζαι υπερβολικός τζαι εν καταλάβεις». Τζαι δώστου οι γνωστοί και φίλοι να φτζερώνουν τες πούντζες τους τζαι να καταχρεώνονται για να πιάσουν ένα δυάρι στον Στρόβολο για 300,000!!! Είπα το πολλές φορές εγώ είμαι ηλίθιος όχι βλάκας. Νομίζω..... Υπάρχει διαφορά.

 

Τα ακίνητα είναι απλά ακόμα μια Κυπριακή φούσκα στις πολλές. Όπως τότε, το 1999 που σου λαλούσαν να αγοράσεις μετοχές της Κοβότσος η της Λεμέκο (κλάτσες) ενώ το εργοστάσιο κλατσών δεν λειτουργούσε καν... Υπήρχε μόνο ένας σιήλλος πόξω να προσέχει τις εγκαταστάσεις.

Η φούσκα όμως των ακινήτων στην Κύπρο νομίζω ότι δεν έσκασε ακόμα. Ξεφούσκωσε αλλά μπαμ εν έκαμε ακόμα.

 

Αφού η κυβέρνηση (η βουλή μάλλον) είχε πρώτα κάμει εκπτώσεις σε μεταβιβαστικά τέλη και ΦΠΑ, τον Γενάρη του 2013 οι πωλήσεις είναι στο -53% σε σχέση με τον Γενάρη του 2012, στα 375 κομμάτια παγκύπρια!!! 375 κομμάτια!!!! Παγκύπρια... Πανικός η ζήτηση α;

Οι ετήσιες πωλήσεις είναι επίσης στο -11% το 2012, στο -18.4% το 2011, στο +5% το 2010 και στο -44% το 2009. Σιέσε μέσα δηλαδή.

 

Οι τιμές όμως δεν έπεσαν τόσο... Αναλογικά με τις πωλήσεις όπως θα έπρεπε. Ο δείκτης ακινήτων RICS δείχνει ότι οι τιμές από το τέταρτο τρίμηνο του 2009 (όταν και δημιουργήθηκε ο δείκτης) έχουν πέσει κατά 16.7% στα σπίτια και 25% στα διαμερίσματα παγκύπρια. Επίσης ο δείκτης τιμών ακινήτων που δημοσιεύει η κεντρική τράπεζα, παγκύπρια έχει μειωθεί κατά 16% από το υψηλότερο του σημείο, το τρίτο τρίμηνο του 2008.

 

Είναι αρκετή αυτή η πτώση τιμών για να αναζωογονήσει την αγορά; Όχι νομίζω. Πρωταρχικά επειδή οι τράπεζες μας στην προσπάθεια για ανακεφαλαιοποίηση τους δεν δίνουν νέα δάνεια. Το είχα αναφέρει και σε πιο παλιό ποστ πως περίπου δουλεύει αυτός ο μηχανισμός δανείων-κεφαλαίων. Αν και πολύ απλά μπορούμε να πούμε ότι για να δώσεις νέα δάνεια θέλεις νέα κεφάλαια.

 

Οι τράπεζες μας την δεδομένη στιγμή προσπαθούν να καλύψουν τις ζημιές από τα υπερήμερα (απλήρωτα) δάνεια που ήδη κατέχουν με έξτρα κεφάλαια. Επίσης θα αναγκαστούν να εφαρμόσουν επιτέλους τους κανόνες της Βασιλείας, κάτι που αγνοούσαν μέχρι τώρα εφαρμόζοντας τους παπαροκανόνες της Κεντρικής τράπεζας Κύπρου με τις εξασφαλίσεις (όταν η εξασφάλιση-ακίνητο καλύπτει το ποσό του δανείου τότε αυτό δεν θεωρείται υπερήμερο). Εξού και ο χορός (συνεργασία) εκτιμητών- τραπεζιτών και το μεγάλο φαγοπότι. Αυτή η εξέλιξη όμως θα τις αναγκάσει (τις έχει ήδη αναγκάσει) να αναγνωρίσουν ακόμα περισσότερα κακά δάνεια.

Με λίγα λόγια καινούργια δάνεια ξανά θα δούμε με την τρίτη και όχι την δευτέρα παρουσία.

 

Επίσης οι αποταμιεύσεις έχουν στραγγίσει. Τα αξιόγραφα των τραπεζών έχουν αποτελειώσει το έργο και έχουν αφανίσει την μεσαία τάξη. Ότι αποταμίευση υπήρχε και κατατέθηκε σε αξιόγραφα χάθηκε. Άρα αυτό μειώνει ακόμη περισσότερο την ρευστότητα της αγοράς.

 

Άρα απλούστατα χωρίς λεφτά αγορές δεν γίνονται. Θα μου πείτε μπορεί να έρτουν ξένοι. Κινέζοι. Οκ και εσείς νομίζετε ότι οι κινέζοι είναι ηλίθιοι; Το πρώτο πράγμα που θα δουν όταν έρθουν να αγοράσουν ακίνητο είναι η απόδοση που θα έχει η επένδυση τους. Το λεγόμενο investment yield. Αυτό είναι ουσιαστικά το ενοίκιο επί 12 μήνες δια την τιμή. Αν η απόδοση είναι καλή μπορεί να επενδύσουν αν όχι θα παν αλλού. Ξέρετε διούν τζαι αλλού υπηκοότητες.

 

Αυτό το ποσοστό (investment yield) θα πρέπει να σου αποδίδει τουλάχιστον 5% για να θεωρείται επένδυση που αξίζει. Ορισμένοι λένε ότι το μίνιμουμ πρέπει να είναι 8%. Στην Κύπρο με βάση τα τελευταία στοιχεία του RICS αυτό το ποσοστό είναι για τα σπίτια 1.99% (μέσο ενοίκιο παγκύπρια €645 Χ 12 μήνες / μέση τιμή σπιτιού €388,593), και για τα διαμερίσματα 3.78% (€408 Χ 12/ €127,995). Με δικούς μου υπολογισμούς λοιπόν με βάση τα πιο πάνω δεδομένα οι τιμές για να αγγίξουν το 5% απόδοση (μίνιμουμ είπαμε) πρέπει να πέσουν για τα σπίτια στις €154,848 (ακόμη 60% πτώση) και στις €97,920 (πτώση 23%) στα διαμερίσματα. Εκτός και αν ανέβει το ποσοστό μέσω της αύξησης των  ενοικίων, εξέλιξη μάλλον απομακρυσμένη με βάση την οικονομική κατάσταση της χώρας.

 

Με τα πιο πάνω δεδομένα, λαμβάνοντας υπόψη και την έκθεση της Pimco η οποία προβλέπει όντως περαιτέρω πτώση στις τιμές, θα έπρεπε να είμαστε προετοιμασμένοι για τα χειρότερα. Για πολύ χειρότερα στις τιμές ακινήτων και ας αφήσουμε τις παπαριές περί κινέζων που θα φέρουν ανάκαμψη. Ανάκαμψη φέρνει η σοβαρή μείωση στις τιμές και η αυξημένη ρευστότητα. Όταν δεν υπάρχουν αυτά τα δύο τότε δεν μπορεί να υπάρξει ανάκαμψη. Τόσο απλά. Δεν θα ανακαλύψουμε εμείς στην Κύπρο και πάλι τους νόμους της αγοράς.

 

Προσπαθήσαμε όντως να τους καταπατήσουμε με διάφορα τρικς στις εκτιμήσεις, στον υπολογισμό των υπερήμερων δανείων και άλλα πολλά. Και όντως κατάφεραν τράπεζες, developers και εκτιμητές να διατηρήσουν τις τιμές πάνω κάτω σε επίπεδα 2008, με μόνο μια περιορισμένη πτώση. Αλλά κανένας δεν είναι μεγαλύτερος από την αγορά. Εκτός από τον Γιωργάκη τον Σόρο και από ότι ξέρω αυτός δεν επένδυσε στην Κύπρο.

 

Εγώ πάντως άρχισα να παρακολουθώ την αγορά για ευκαιρίες όταν και αν εμφανιστούν. Good things come to those who wait λένε και συμφωνώ απόλυτα. Το θέμα όπως είπα όμως πιο πάνω είναι η χρηματοδότηση. Αν θα βρω κάποιον να μου δανείσει.

 

Σαν επίλογο θα έλεγα ότι ως άνθρωπος έχω ένα χαρακτηριστικό το οποίο επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό τις επενδύσεις μου. Είμαι συντηρητικός επενδυτής. Εν αππόνουμαι εύκολα. Αυτό το χαρακτηριστικό δεν θα με κάνει ποτέ πλούσιο αλλά ελπίζω θα με προστατεύσει και από το να γίνω πολύ φτωχός.

 

Στο χρηματιστήριο πούλησα το 2007 γιατί πίστευα ότι οι μετοχές Κύπρου και Λαϊκής θα πέσουν. Δεν αγόρασα ακίνητο γιατί δεν με επηρέασαν τα παπαγαλάκια που έλεγαν ότι ένα σπίτι στον Άγιο Αντρέα Λευκωσίας αξίζει 1,000,000. Όταν το δεις με ψυχραιμία δεν μπορεί να αξίζει τόσα γιατί τόσα αξίζει ένα σπίτι στο Notting Hill του Λονδίνου. Και όπως και αν το δούμε ο Άγιος Αντρέας δεν είναι  Notting Hill

 

Επίσης η συντηρητική επενδυτική τακτική με προστάτευσε από τα αξιόγραφα. Κανένα προϊόν το οποίο έχει απόδοση 7-8% δεν έχει το ίδιο ρίσκο με κάποιο που αποδίδει 4% (πχ κατάθεση). Αυτό δεν πρέπει να είσαι και Αϊνστάιν για να το αντιληφθείς. Για αυτόν τον λόγο παίρνεις το προσπέκτους και το διαβάζεις. Και εκεί βλέπεις ότι η τράπεζα δεν είναι υποχρεωμένη να σου επιστρέψει τα λεφτά, το προϊόν δεν έχει ημερομηνία λήξης, ότι είναι μετατρέψιμο σε μετοχές κάτω από ορισμένες συνθήκες κ.τ.λ.. Και αν είσαι συντηρητικός επενδυτής τότε λες χέστο 8% εγώ δεν τους δίνω λεφτά με τέτοιους όρους.

 

Τέλος η συντηρητική μου πολιτική με έχει οδηγήσει στο να καταθέσω εδώ και ενάμιση χρόνο όποια λεφτά έχω αποταμιεύσει (αφού δεν αγόρασα σπίτι) σε τράπεζα εξωτερικού με σχεδόν μηδενικό επιτόκιο... Γιατί δεν είχα εμπιστοσύνη στις Κυπριακές τράπεζες ότι δεν θα χρεοκοπήσουν. Και ακόμα δεν έχω. Προτιμώ να πιάνω 0.3% στην συγκεκριμένη χρονική περίοδο παρά να ρισκάρω να χαθούν όλα.

 

Να επαναλάβω. Αναγνωρίζω ότι με αυτή την επενδυτική στρατηγική δεν θα γίνω ποτέ μα ποτέ πλούσιος. Δεν υπάρχει λάθος και σωστό όμως. Ο καθένας έχει το δικό του επενδυτικό προφίλ. Αλλά θα πρέπει να το αναγνωρίζει όταν αυτό το προφίλ τον οδηγεί σε λάθος επένδυση και να λέει ρε γαμώτο έπαιξα και έχασα. Όχι έπαιξα, έχασα, αλλά φταιν οι άλλοι... Δηλαδή όταν κάποιος έχασε το 1999 και το 2007 στο χρηματιστήριο, έχασε από τα ακίνητα γιατί αγόρασε το 2007 στην μούττη τζαι έχασε γιατί επένδυσε τζαι στα αξιόγραφα των τραπεζών τότε ποιος φταίει; Κάποτε πρέπει να φταίεις τζαι εσύ. Είσαι high risk-high return επενδυτής αναγνώρισε το. Εν φταιν οι άλλοι. Αν χάνεις επανειλημμένα τότε απλά άλλαξε το προφίλ σου.

 

Κλείνοντας θέλω να πω ότι στην Κύπρο ειδικά επικρατεί το προφίλ του cowboy επενδυτή. Διούν ούλλοι μέσα με τα μούτρα. Προσωπικά, όπως είπα τζαι πιο πάνω, το συντηρητικό προφίλ επένδυσης τουλάχιστον δεν θα με οδηγήσει στην πείνα. Μπορεί να πεινάσω γιατί έννα χάσω την δουλειά μου, κάτι που δυστυχώς εν μπορώ να ελέγξω. Πιστεύω όμως ότι αν τούτο το χαρακτηριστικό επικρατούσε σε μεγαλύτερο βαθμό στην Κύπρο (αλλά και σε όλο τον Ευρωπαϊκό Νότο), όπως επικρατεί και στην Κεντρική Ευρώπη δεν θα πλέαμε αυτή την στιγμή στα σκατά. Λίγη συγκράτηση, συντηρητισμός (στις επενδύσεις μόνο το τονίζω) δεν βλάπτει νομίζω. Όπως δεν βλάπτει και περισσότερη σκέψη με λιγότερο ένστικτο. Αλλά είπαμε σωστό τζαι λάθος εν υπάρχει. Φτάνει να το αναγνωρίζεις.

Λαϊκή θυμίζει η ιστορία

Ανακοινώθηκε η ρευστοποίηση της  Άγγλο – Ιρλανδικής Τράπεζας μετά από την κρατικοποίηση της πριν τέσσερα χρόνια και την μάταιη (ακριβή) προσπάθεια της Ιρλανδικής κυβέρνησης για ανακεφαλαιοποίηση της.

Κάτι από το μέλλον της Λαϊκής μου μυρίζει η ιστορία.

Εδώ σχετικό άρθρο

Και εδώ

Χέστε μας ρε με τους Ρώσους

Τσακώνονται οι μεγάλοι ηγέτες για το ποιος κατάφερε να πείσει τον Δικτάτορα Πούτιν να πει ότι ίσως σας δώσω πέντε μπακίρες υπό πολλές όμως προϋποθέσεις.

Που την μια λαλούν μας ότι εν ο Αχριστόφκιας με τους λεπτούς χειρισμούς του (λεπτούς; Really?) και την καλή σχέση του με την mother Russia. Καλή σχέση; Μα εγώ ενόμιζα ότι ο Πούτιν εν εδέχτηκε να τον δει πριν 4 χρόνια όταν τον παρασημοφόρησε το πανεπιστήμιο του. Εν τον εδέχτηκε γιατί εφκήκε τζαι εμίλαν πάλε περί κομμουνισμού και πόσο ωραία ήταν χωρίς να καταλάβει ότι το πολίτευμα της Ρωσίας άλλαξε από κομμουνιστικό σε ολιγαρχικό-Δικτατορικό. Ε καλά δαμέ συγχύζεται με άλλα πιο απλά πως περιμένετε να το καταλάβει τούτο;

Που την άλλη με το ζόρι προσπαθεί να πιάσει εύσημα και ο Αναστασιάδης γλύφοντας τον υπερπατριώτη αρχιτράουλλο ο οποίος apparently (που λένε και στο UK) έπεισε τον Πούτιν μέσω της εκκλησίας. Ναι ο ίδιος υπερπατριώτης αρχιτράουλλος που εν τον πειράζει να περάσουμε αγωγό που την Τουρκία φτάνει να έσιει η κουβέντα λίρες.

Η όλη υπόθεση έχει καταντήσει γραφική. Ποιος τον έπεισε και ποιος δεν τον έπεισε. Σοβαρά; Στα αρχίδια μας. Έτσι τζαι αλλιώς εκάμετε τα τόσο σκατά που εν θωρώ κανένα νόημα να συζητούμε για το ποιος πρέπει να πάρει τα εύσημα για την πιθανή βοήθεια από τους Ρώσους. Εγώ να σας πω την αλήθκεια εν τη θέλω καν. Ιδανικό για μένα θα ήταν να δεχόμαστε την βοήθεια από την Ευρώπη όταν οι συνθήκες ήταν διαφορετικές. Τώρα χέσε μέσα. Άμαν είσαι τόσο ηλίθιος που κατάφερες να μπεις από την απόλυτη ανυπαρξία ακόμα και στην προεκλογική εκστρατεία των Γερμανών τότε ναι. Μπράβο σας. Και για αυτό τα εύσημα ανήκουνσε όλους σας αλλά ειδικά στον τεράστιο ανίκανο Αχριστόφκια.

Το παράξενο της υπόθεσης είναι ότι σε όλη αυτή την μάχη και τον διαγωνισμό ηλιθιότητας που γίνεται τις τελευταίες μέρες για τους Ρώσους απουσιάζει ο Λιλήκας. Παράξενο ε; Διαγωνισμός ηλιθιότητας και λείπει ο Βασιλιάς. Ο άρχων! Παράξενο όντως!

Τι να πω ρε κοπέλλια. Εγώ είμαι πολλά απογοητευμένος τζαι εν θωρώ φως κάπου. Εκάμαμεν τα σκατά. Πιο σκατά εν γίνεται. Τζαι εμείς αντί να δουλέψουμε να φκάλουμε την τζεφαλή μας έξω που την κολύμπα με τα σκατά κάμνουμε διαγωνισμό πίπας με τους Ρώσους. Ποιος κάμνει τις καλύτερες. Εγώ εν μπορώ να σας λύσω την απορία. Ρωτάτε κανένα Ρώσο που είναι και δέκτης της συγκεκριμένης υπηρεσίας.

Εγώ το μόνο που μπορώ να πω εν ότι μισώ αυτή την κατάσταση. Μισώ την. Ποτέ δεν ήμουν και ο μεγαλύτερος φαν της Ρωσίας. Ποτέ. Ούτε και των πολυδιαφημιζόμενων γυναικών τους που προκαλούν ρίγη ενθουσιασμού στον μισογυνικο αντρικό πληθυσμό της Κύπρου. Είναι ωραίες μεν αλλά άχαρες, κρυόκωλες, συμφεροντολόγες με χωρκάτικη πολλά χωρκάτικη συμπεριφορά. Όσοι με διαβάζετε έστω και λίγο θα καταλάβατε ότι είμαι γενικά φιλελεύθερο άτομο. Όσο αφορά άλλες φυλές, προτιμήσεις, προσανατολισμό, στα πάντα. Χέζω και τα εθνικά σύμβολα και τις σημαίες και τις θρησκείες και θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό γιατί είμαι Ευρωπαίος. Είμαστε όλοι ίδιοι (ίσοι) και όλοι διαφορετικοί (παλιό αλλά to the point).

Αλλά γαμώτο, η υπόθεση με τους Ρώσους πάει να μου σπάσει την εικόνα. Εν μπορώ να βλέπω άλλο την δουλοπρέπεια μας σε όλο της το μεγαλείο. Να γλύφει ότι Ρώσικο κυκλοφορεί. Έχουν λεφτά θα μου πείτε. Καλά ρε έχουν τζαι άλλοι λεφτά. Κανεί ρε. Ρώσικες πινακίδες, ρώσικες εφημερίδες, ακόμα τζαι οι χρυσές ευκαιρίες έχουν Ρώσικο κομμάτι πλέον μέσα. Και το χειρότερο είναι ότι μαζεύουμε την χειρότερη πάστα Ρώσων στην βλακονησίδα. Τους πλούσιους, χωρκάτες, υπερόπτες που γυαλίζουν που το μίλι τζαι πίνουν σαμπάνιες τζαι κορτώνουν. Τους προστατευόμενους του Πούτιν με τα απανταχού τσιράκια τους.

Τζαι εγώ που είμαι δεχτικός τζαι αρέσκει μου η πολυπολιτισμικότητα κοντεύω να γίνω ρατσιστής εναντίον τους. Έννεν άδικο τούτο; Εν άδικο γιατί ο Ρώσος τζαι η Ρωσίδα έννεν ο αμπάλατος νεόπλουτος χωρκάτης Ρώσος- Ρωσίδα που κυκλοφορεί στην Λεμεσό. Τζείνος που χαίρεται και απολαμβάνει τις πίπες των ιθαγενών. Όχι ο Ρώσος εν ο πεινασμένος φτωχός μεθυσμένος καταπιεσμένος από το καθεστώς του Πούτιν. Ρώσος εν ο Κασπάροφ που φυλακίζεται για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην χώρα του. Ρωσίδες εν οι pussy riot. Εν άδικο να γίνομαι εγώ προκατειλημμένος γιατί γλύφετε εσείς ένα κάκιστο δείγμα του Ρωσικού λαού που ζει και βασιλεύει στην χώρα μου.

Θα μου πείτε για είπες μας ότι είσαι δεχτικός; Τι εν το πρόβλημα σου; Ναι είμαι δεκτικός. Αλλά μου αρέσει η αρμονική συμβίωση πολλών λαών μαζί οι οποίοι αφομοιώνουν την κουλτούρα και τα έθιμα της χώρα που συμβιώνουν. Προσέξετε δεν μιλώ για τα θρησκευτικά. Έθιμο και κουλτούρα είναι ακόμα και το τάβλι τζαι το μαχαλεπί στον καφενέ. Το να αλλάζει η κουλτούρα ολόκληρης της χώρας (πόλης προς το παρών) για να δεχτεί μια μειονότητα πρώτη φορά το βλέπω. Και γίνεται στην Λεμεσό η οποία έχει πλέον καταστεί ως no no προορισμός για μένα. Εν μπορώ.

Και τέλος επαναλαμβάνω ότι εν μπορώ να παρακολουθώ τον διαγωνισμό ποιος κάμνει τις καλύτερες πίπες. Τώρα πλέον και από την πολιτική σκηνή.

Κανεί ρε. Εν σας έμεινε έστω τζαι λίη αξιοπρέπεια;