Τούτος ο πίθηκος που κλωτσά και κτυπά φωτογράφους και κάμεραμεν θέλει να εκλεγεί δήμαρχος Αθηνών. Ουστ που δαμέ ρε....

Η επανάσταση του Single Malt

Ξέρετε τι νευριάζω με τους μιτσιούς σήμερα; Που εγίναν τόσο φλώροι. Μυγιάγκιχτοι, μαμμόθρεφτοι, κομπιουτεράκηδες, σμαρτοτηλεφωνάκηδες, χέστηδες και άχρηστοι στα αθλητικά. Καλοί όμως σε άλλα πράματα που εμείς είχαμε μεσάνυχτα. 

Τούτοι ας πούμε παίζουν στα δάχτυλα τους οτιδήποτε ηλεκτρονικό. Από την άλλη, η πρώτη επαφή που είχαμε εμείς οι 35άρηδες (πάνω κάτω) ήταν μια πράσινη οθόνη με μια γραμμή που αναβόσβηνε περιμένοντας σε με αγωνία να γράψεις κάτι. Στην ουσία όμως χέστηκες για την γραμμή που αναβόσβηνε. Ακόμα τζαι το παιχνίδι του φίλου σου να ήθελες να κάμεις copy έπρεπε να γράψεις ένα σιδηρόδρομο από αστεράκια, άνω κάτω τελείες, κάθετες γραμμές και άλλα παρόμοια ακαταλαβίστικά. Για αυτό χέστηκες και προτιμούσες την μάππα, μπάσκετ στην γειτονιά. Η οποία φυσικά περιλάμβανε και τουλάχιστόν μια  μηνιαία παρεξήγηση, η οποία κατέληγε σε ξύλο και πολλές φωνές όταν επέστρεφες σπίτι καταφατσελλωμένος. Ωραία πράγματα.

Τούτοι οι φλώροι όμως τι κάμνουν; Χάσκουν στην ουσία. Άμαν τους θωρώ έτσι αποχαυνωμένους να βαστούν τζείντο κινητό έτσι έρκεται μου να τους δώκω μια πας τα ζινίσςια να γυρίσει ο κόσμος τους. Έπιασε με τούτη η πελλάρα το περασμένο Σάββατο. Είχα περάσει ένα ωραίο απογευματάκι στην πόλη όπου καταναλώσαμε τις μπύρες μας με την Κούλλα (Criticoulla) και κάτι φίλους. Στην συνέχεια φάγαμε το σουβλάκι μας τζαι σαν αθκιασεροί, άτεκνοι, κουρούπεττοι που είμαστε είπαμε να περάσουμε που την πλατεία φανερωμένης πριν πάμε σπίτι.

Ξέρετε την αποκαλούμενη και πλατεία του Μανώλη! Την ίδια πλατεία που ο Ιωνάς Νικολάου, αυτός ο τεράστιος πολιτικός, αποκάλεσε τα Εξάρχεια της Λευκωσίας. Ξέρετε την πλατεία που ήθελε να καθαρίσει από τους αναρχικούς ο τραόπαπας πριν 2-3 χρόνια. Αναρχικοί των οποίων η πιο ακραία πράξη ήταν κανένα graffiti στον τοίχο της εκκλησίας του τράγου. Ε τζαι καμιά μπύρα χαμέ, καμιά κιθαρούα, άτε τζαι καμιά περιστασιακή ψιλή. Τωρά όμως που νοίκιασε τα καταστήματα ο τράγος για να κατεβαίνουν οι τάχα και οι δήθεν στην παλιά πόλη δεν τον πείραξε που η πλατεία του μετατράπηκε σε Αγιά Νάπα. Τέλος πάντων άλλο το θέμα.

Πάρτι στην πλατεία λοιπόν με μουσική. Πάμε με την Κούλλα (Criticoulla) και κάτι φίλους για να γελάσουμε. Να γελάσουμε με το συνονθύλευμα των ψευτο-αναρχικών και των τάχα στην ίδια πλατεία. Με μουσική από άθλια μέχρι άθλια, οργάνωση του αντρικού μορίου (κοινώς του πούτσου), ατμόσφαιρα και παλμό ανύπαρκτο και πολλούς γελοίους έφηβους και καλά αναρχικούς και καλά ρόκ και καλά αντίσταση. Με μια λέξη. Κωμωδία. 

Εμείς τι κάναμε στα 15-16 μας; Στα άχαρα 90s; Την εποχή της άνθισης του μέταλ αλλά και του legendary grunge era. Η εποχή της μαυρίλας, της ψυχοπλάκωσης και του είμαι και πολύ dark άμα λάχει να ούμε. Φορούσαμε μαύρα, είχαμε μακριά μαλλιά και το παίζαμε και καλά αναρχικοί μεταλλάδες. Πηγαίναμε πικαντίλλι τζαι underground (οι πιο παλιοί Μύθο), κάτω reckless τζαι νομίζαμε ότι ήμασταν και καλά βαθιά μέσα στην μεταλλιά και την Νταρκίλλα. Μαλακίες. Εκ των υστέρων μαλακίες. Γιατί χρυσέ μου Critic βουτημένος στην αναρχία τζαι στο μέταλ εν είσαι άμαν σε ταίζει τζαι ποτίζει σε η μάμμα σου τζαι μια χαρά την έσιεις.

   

Αλλά γαμώτο. Όσο φλώροι τζαι αν ήμασταν στην ουσία τζαι εμείς, τους νέους τωρά εν τους τζίζουμεν. Στην εποχή μας τουλάχιστον τα gadgets δεν υπήρχαν τζαι το χαρτζιλίκι ήταν περιορισμένο. Δηλαδή έθελες να γοράσεις τσιγάρα ας πούμε στα 16 σου; Έθελες φυσικά να πιάσεις Marlboro κότσινα ή Camel αλλά ουσιαστικά εβάστας μόνο για Rothmans. Να μεν σου πω ότι σε κλειστή παρέα (που εν σας εθωρούσαν οι γκόμενες) εγοράζετε τζαι Crown των 50 σέντ. Αναρχία της δεκάρας δηλαδή.

Αλλά τούτο που είδα στην Φανερωμένη το Σάββατο έν ήταν καν αναρχία της δεκάρας. Ήταν αναρχία του πούτσου. Γελοιότητα. Να σας πω γιατί.

Καταρχήν το ντύσιμο. Το αναρχικό ντύσιμο γλυκά μου παιδάκια είναι μεν μαύρο και ροκ αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να τρώεις τρία κάρτα για να το πετύχεις. ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ. Επίσης ο αναρχικός-ροκάς-μεταλλάς εν χτενίζεται. Τα μαλλιά του εν μακριά, ατημέλητα, και εννοείται χωρίς τζελάκι των 30 ευρώ.

Επίσης ο αναρχικός-ροκάς-μεταλλάς εν χωρέυκει το you can leave your hat on. Μα σας παρακαλώ. Καταρχήν γιατί το έπαιζαν; Μα σας παρακαλώ!!!!!

Επίσης γλυκά μου παιδάκια πρέπει να τονίσω ότι αναρχία κάμνεις με συγκεκριμένα αλκοολούχα ποτά. Αν είσαι αναρχοκουμμούνι ας πούμε τότε τα ποτά της προτίμησης σου είναι τσίπουρο (ζιβάνα στην Κύπρο), ούζο, φτηνή μπύρα (Μύθος στην Ελλάδα Κεο στην Κύπρο), και φτηνό κρασί. Πιθανότατα Λοέλ στο χάρτινο.

Αν είσαι και καλά ροκ και μεταλλάς τότε το ποτό σου είναι πιο συγκεκριμένο. Αν τύχει τζαι βρεθείς με 5 μπακίρες στην πούγκα σου αγοράζεις Jack Daniels. Αν όχι τότε ότι πιάννεις ότι bourbon μπορεί να αγοράσει η πούγκα σου. Στην τελική αν μεν βαστάς πιάννεις ένα J&B που πάει τζαι εύκολα κάτω. Αν δεν βρεθείς όμως με λίρες στην πούγκα σου τότε πάεις για μπύρα. ΚΕΟ ή Carlsberg φυσικά τενεκκούι μισάλιτρο. Αν θέλεις να σε πιάσει τζιόλας γοράζεις τζαι μια φτηνή πότσα τεκίλα για στύλωμα. Αν βαστάτε καμιά μπακίρα παραπάνω τότε αντικαθιστάς την τεκίλα με το Jagermeister για στύλωμα. Rock καταστάσεις.

Αυτά. Οποιαδήποτε παράκληση από τα πιο πάνω σε καθιστά ανίδεο αναρχικό, ή ανίδεο ροκά. Για παράδειγμα γλυκά μου παιδάκια.

Αναρχία με leffe μπύρα εν καμνεις. Τι σκατά σκέφτεστε; Leffe; Σοβαρά Leffe; Καταρχήν αναρχία με οποιαδήποτε μπύρα σε μπουκάλι 33cl εν γίνεται. Τι να προλάβεις να πιεις; Πόσο μάλλον leffe που την πληρώνεις τζαι 2 ευρώ. Τι εγίναν οι ΚΕΟ ή οι Carlsberg οι μισάλιτρες;;;;;

Επίσης αγαπητά μου παιδάκια. Αναρχία με Γεροβασιλείου κρασί των 16 ευρώ στο ράφι εν γίνεται. Γαμώ την ιστορία μου γαμώ. Το Γεροβασιλείου φίλε μου εν το πίνεις καν την νύχτα μόνος σου με την γενέκα σου χωρίς να υπάρχει κάποιο occasion. Τζιέφκεις το. Επιλέγεις κάτι πιο φτηνό. Εσείς όμως στυλώνετε το μπροστά που την εκκλησιά της Φανερωμένης σάννα τζαι εν τοππουζόκρασο του χωρκού του τζυρού σας. ΛΟΕΛ είπαμε χάρτενο τι εν καταλάβετε;

Τέλος όμως τζείνο που με σκότωσε ήταν άλλο. Σταυροπόδι η παρέα των μεταλλάδων με τις Iron Maiden και τις Sex Pistols τις φανέλλες και το αντίστοιχο μαλλί και ύφος. Και κλασσικά το ουίσκι στην μέση to share. Ως εδώ καλά. Αλλά γαμώ την ιστορία μου Anarchy in the UK με Single Malt whisky εν κάμνεις αγαπητά μου παιδάκια. Εν καμνεις. Anarchy in the UK κάμνεις με φτηνή μπύρα.

Τζαι Αμερικάνικες μεταλλιές ακούεις πίνοντας Jack. Ο Slash εν Jack Daniels που έπινε ξαπλωμένος στο πάτωμα με το τσιγάρο στο στόμα. Ο James εν για το Jack Daniels που επήε σε κλινική αποτοξίνωσης, για να το ξεπεράσει. Σε καμία περίπτωση οι πιο πάνω δεν επίναν Glenfiddich 12άρι Single Malt των 25 ευρώ!!!!! Ποτέ των ποτών. Ίντα πάλε καλά που ήταν 12άρι. Εσείς με την φόρα που επήρετε μπορεί να σας έβρουμε να στυλώνετε τζαι κανένα 21νάρι καμιά ημέρα. Στο κάτω κάτω ο μαλάκας ο Σκοτσέζος εν εκάθετουν 12 χρόνια να το γλέπει να ωριμάζει για να το στυλώνετε εσείς οι αμπάλατοι σαν τζιλλιέστε χαμέ.  

Αγαπητά μου παιδάκια. Όταν κλέβουμε την κάβα του παπάκη μας σε καμία περίπτωση δεν παίρνουμε τα πιο πάνω ποτά. Σκατά αναρχία κάμνουμε με τα πιο πάνω. Θωρεί σας τζαι ο κόσμος τζαι περιπαίζει σας.

Η Αναρχία του Single Malt whisky. Χαχα. Μα εν τζαιν να ζιώ με τα βουνά να σας παρατζέλλω ρε παιδάκια.

GO Kristi

Στην δεκάδα του παγκόσμιου διαγωνισμού ομορφιάς πέρασε η Kristi-Mari Agapiou όπως με ενημέρωσε και η φίλτατη Αχάπαρη με αυτό το λίνκ....

Τζαι αν διάβαζε Critic η Kristi-Mari Agapiou, δικαιωματικά θα μπορούσε να γράψει στο facebook account της eat shit critic. Η στο πιο Κυπριακό Φάε σκατά ρε Κρίτικ.

Έφαα λοιπόν. Να σημειώσουμε επίσης ότι η μις Βουλγαρία την οποία και αποθέωσα σε προηγούμενο πόστ μου δεν πέρασε καν στον τελικό. Αυτό μπορεί να μας οδηγήσει σε διάφορα συμπεράσματα.

1. Είμαι και ήμουν εγώ πάντα αγάμητος.
2. Εν καταλάβω
3. Εν καταλάβει κανένας σας για αυτό τζαι εκράξετε την ούλλοι
4. Εν καταλάβουν οι κριτές.

Ένι ξέρω ποιο ισχύει. Πάντως αγάμητος εν είμαι.

Πρεπει να ομολογήσω όμως ότι στες φωτογραφίες που είδα που τον διαγωνισμό φαίνεται αρκετά πομπάρτα. Αντικειμενικά τωρά (με βάση πάντα τις φωτογραφίες του διαγωνισμού) έννα κώλωνα κάπως να πάω να της κολλήσω στον υποτιθέμενο κόσμο που σας έπλασα στο προηγούμενο ποστ.

GO Kristi κάνε μας περήφανους και θα σε αποθεώσω.

Υ.Γ. Αν νομίζετε ότι θα κάτσω να σχολιάσω τα περι σκανδάλου ΑΤΗΚ λανθάνεστε. Πλέον θα ασχολούμαι μόνο με μαλακίες. 

Υ.Γ.2. Αχάπαρη με διαφώτισες για δεύτερη φορά σήμερα. Έσιει site η Ελίτα;;;; Αυτά είναι ρε! Έννα μπει bookmark, έτσι πράματα εν πρέπει να χάνονται.

Το χαλούμι της Γαδάρας

Εν μαθαίνουμε στην Κύπρο εννεν; Δυστυχώς ναι. Υπερεκτιμούμε τις ικανότητες μας στην Κύπρο και υποβιβάζουμε ούλλους τους άλλους έννεν; ΝΑΙ

Πόσα χρόνια πάει η υπόθεση με την κατοχύρωση του χαλουμιού θυμάστε. Εγώ εν θυμούμαι ακριβώς αλλά σίουρα εν μια φάουσα χρόνια. Τζαι εν προχωρά γιατί απλά εν συμφωνεί το υπουργείο Γεωργίας με τους γαλατάρηδες για την ποσόστωση γάλακτος τσουρας, αίγιας, κουέλλας, κατσέλλας γαδάρας τζαι νυχτερίδας που πρέπει να έσιει το χαλούμι.

Τζαι πάει η κουβέντα πάει πάει πάει. Τζαι τσακώνονται τζαι πάει τζαι πάει.... Εν το μεταξύ όμως το χαλούμι χωρίς να το καταλάβουμε πετά στο εξωτερικό. Τζαι ειδικά στην Αγγλία. Ενα άρθρο του BBC μιλά για το θέμα.

Οι Άγγλοι apparently επελλάναν με το χαλούμι. Βάλουν το παντού. Επίσης ανακάλυψαν την τασιηνόπιττα ότι δηλαδή κάμνεις το τζαι barbeque. Τζαι ξέρετε γιατί; Απλά γιατί ο γνωστός chef Jamie Oliver έκαμε συνταγές με το τυρί μας. Τόσο απλά. Το γιατί έκαμε δεν το γνωρίζω. Μάλλον γιατί του άρεσε. Αμφιβάλλω να έγινε λόγω κάποιας πρωτοβουλίας από την πλευρά μας.

Απλά για όσους βαρκούνται να θκιεβάσουν ούλλο το άρθρο να σας μεταφέρω ορισμένα δεδομένα που αναφέρονται...

Halloumi sales rose 35% with its Tesco Finest line increasing by 132% over the same period. For the year 2011-2012, a spokesman for Waitrose reported that their sales were up 104%..

But now Britons are said to consume more halloumi than any other European country outside Cyprus, with Sweden coming in behind.

It has become a very popular choice in many restaurants such as Nando's, which serve slices of halloumi as a side order. Its sales have risen 138% since 2010.

Some UK companies such as Milky's have even started producing the cheese exclusively from British cow's milk. A further complication is the presence of Turkish producers in northern Cyprus. Turkey, and indeed Turkish dairy farmers in Cyprus, produce an identical cheese called hellim.

Τι θετικό έγινε για την οικονομία της Κύπρου τον τελευταίο χρόνο; Τίποτε. Τι προοπτική υπάρχει; Καμία. Τα αέρια μας είναι σε βάθος χρόνου.

Η κτηματαγορά καταρρέει, οι υπηρεσίες καταρρέουν, η βιομηχανία είναι ανήμπορη να παράξει και να εξάγει ανταγωνιστικά λόγω ακριβού κόστους παραγωγής (ενέργεια). Επίσης το τελικό προϊόν της γεωργίας και κτηνοτροφίας είναι και πάλι πολύ ακριβό να εξαχθεί αφού εμείς διασχίζουμε θάλασσα ενώ οι άλλοι δρόμους. Τέλος ο τουρισμός παρά τις αρχικές θετικές ενδείξεις πέφτει (-5,5% Ιαν-Αυγ 2013 σε σχέση με Ιαν-Αυγ 2012)  με την κύρια μας αγορά τους Άγγλους να μας γυρίζουν την πλάτη ή απλά να μας στέλλουν την σαβούρα τους στην Αγία Νάπα.

Τι έμεινε; Πολύ λίγα. Τζαι τωρά που κάτι φαίνεται στον ορίζοντα, ένα καλό εξαγώγιμο προϊόν εμείς εν συμφωνούμε έσιει μια φάουσα χρόνια για την ποσόστωση του γάλακτος. Γιατί εν πρέπει να κακοφανίσουμε κανένα. Ναν ούλλοι happy. Δουλειά όμως έτσι εν γίνεται.

Στο τέλος απλά θα πιάσουν την πατέντα οι Τουρκοκύπριοι. Να μεν σου πω ότι έννα την πιάσουν τζαι οι Εγγλέζοι.

Δυστυχώς ακόμα ένα δείγμα του χαμηλού επιχειρηματικού επιπέδου της Κύπρου. Ναι είναι μια πραγματικότητα τζαι πρέπει να το παραδεχτούμε για να προχωρήσουμε. Η Κύπρος είναι γεμάτη που μια φάουσα καριερίστες της καρέκλας και της καλοπέρασης άβουλους και ανίκανους.

Για αυτό. Αποχαιρέτα το, το χαλούμι σου που φεύγει

Εν το έχουμε. Τι να κάμουμε.

 

Υπάρχουν ορισμένα θέματα που όπως τζαι να το κάμουμε είμαστε νάκκο πίσω στην Κύπρο. Εν το έχουμε πως να το πούμε. Στην πολιτική τζαι την διπλωματία ας πούμε. Πρέπει να είμαστε η χώρα με τους πιο ηλίθιους πολιτικούς. Το αποδεικνύουν καθημερινά. Εν χρειάζονται άλλες αποδείξεις. Μάλιστα τους προτρέπω να σταματήσουν πριν διαλύσουν τελείως την χώρα. ΟΚ πιστέφκουμε σας είσαστε ηλίθιοι. Σταματάτε να προσπαθείτε να αποδείξετε τον εαυτό σας.

 

Τι άλλο εν έχουμε. Α!!!!

 

Ας πούμε την Eurovision. Εν το έχουμε ρε φίλε. Δηλαδή εντάξει. Στέλλουμε μεν καλλιτέχνες στην Ελλάδα τζαι κάμνουν καριέρα αλλά στην τελική οι καλαμαράδες μπορεί να έχουν λιότερο ταλέντο ακόμα τζαι που εμάς. Άσχετο πως το πιάσαν μια χρονιά γιατί έδειξε ζάμπα η Παπαρίζου πριν γίνει το πόϊ της όπως το σςοιρομέρι. Στην Ελλάδα των μισότυφλων τραγουδιστών βασιλεύουν και οι δικοί μας μισότυφλοι. Αλλά σε παγκόσμιο ή πανευρωπαϊκό επίπεδο είμαστε για γέλια. Εκτός αν θα γίνει διαγωνισμός γαρίφαλου τζαι χαρτομάντιλου στην πίστα. Ε τζαμε οκ. Τσιαππιονς

 

Προχτές λοιπόν εθώρουν τις υποψήφιες για τα καλλιστεία... Έγινε μεγάλος ντόρος αλλά όντως...... Oh god που λένε και στο UK. Καλά είπαμε ότι εχάσαν κάπως τον έλεγχο οι μιτσιοί αλλά εν έσιει ένα πλάσμα να τους πει κάτι; Η μάνα ο τζύρης;;; Να της πει....Honey μου μέ έτσι κωλογύριση που πάεις; Ή Honey μου με έτσι μούττη που πάεις;;;; Ή ξέρω γω Honey μου με μπόι 1.65 πάεις για να κάμνεις την midget sister στα καλλιστεία;  

 

Για παράδειγμα ας πούμε την μια διαγωνιζόμενη ξέρω την προσωπικά. Ε φίλε οκ. Γλυτζιά κορού αλλά είπαμε. Στάρ Κύπρος!!!! Γλυτζιά, με οκ σώμα, κοντούα αν τζαι παρουσίασαν την 1.70. Ένι ξέρω πως την εφκάλαν τζιπάνω. Μπορεί να επήε με ξυλοπόδαρα τζαι να μεν το προσέξαν. Καταλήγω ότι ναι. Η συγκεκριμένη κοπέλα που ξέρω εν καλή ρε φίλε αλλά όι για Σταρ.

 

Αν με κάποιο μαγικό τρόπο ας πούμε ότι βρεθόμασταν και οι δύο στην ίδια ηλικία, στις αρχές της δεκαετίας των 00ς (τότε στα παλιά single χρόνια μου) τζαι ετύχαινε να βρεθούμε στην ίδια παρέα πιθανόν να έκαμνα την κίνηση μου. Πιθανόν. Πάντα όμως φκαίνει που την εξίσωση ο σχεδόν ανύπαρκτος εγκέφαλος της. Λεπτομέρειες. Για τούντο επίπεδο μιλούμε. Με λίγα λόγια μια οκ προς καλή γκόμενα στην οποία θα έβρισκε το θάρρος να της κολλήσει ακόμα τζαι νεαρός Critic. Μιλούμε για φοβερό επίπεδο καλλιστείων.

 

Τζαι ενώ προβληματιζόμουν για την Κυπριακή ομορφιά και τον ένδοξο διαγωνισμό ομορφιάς του Mega Αντ1 ή ξέρω γω ποιου ένει, έππεσε το μάτι μου σε κάτι φωτογραφίες. Ενώ διάβαζα καθισμένος στον θρόνο μου (ναι έσιεζα) το αγαπημένο μου ανάγνωσμα (το Beautiful people) μπήκα σε σκέψεις. Μια παρένθεση εδώ.

 

Θα ήθελα να ευχαριστήσω και δημόσια το Beautiful people γιατί μαζί του ήβρα την υγεία μου. Τον πρώτο καιρό που αποφάσισα να μειώσω στο ελάχιστον το τσιγάρο και να γίνω αποκλειστικά νυχτερινός social smoker αντιμετώπισα σοβαρά προβλήματα αφόδευσης. Τζαμέ που παλιά εκαθουμουν στον θρόνο, άναφκα τον τζαι άνοιγαν οι πύλες πριν καν προλάβω να σφικτώ, πλέον αντιμετώπιζα προβλήματα. Έπρεπε να αποκτήσω μελιτζανί χρώμα που το σφίξιμο για να φκουν 2-3 κουτρουβούθκια όπως τζείνα της τσούρας. Με το Beautiful people όμως όλα άλλαξαν. Η μαμά μου δεν με πίστευε βάζεις κρέμα μου είπε....Ε σόρυ εν που άλλη διαφήμιση τούτο. Άνοιξαν λοιπόν και πάλι οι πύλες. So thank you Beautiful people….Because I’m worth it. Πίσω στο θέμα μας.

 

Στα μπάζα λοιπόν, εεεε σόρυ στις διαγωνιζόμενες. Και η φωτογραφία στο περιοδικό. Επήε λοιπόν που λέτε η Κρίστη ή Κρίστια κάτι (εν εσυγκράτησα επίθετο) στην παραλία με τον κολλητό της φίλο Κατι Χατζηκάτι. Και εννοείται κάλεσε και τους φωτογράφους να αποθανατίσουν την στιγμή. Η Κρίστη ή Κρίστια θα διαγωνιστεί στον παγκόσμιο διαγωνισμό ομορφιάς σε λίγο καιρό. Εξού και η προώθηση της στο περιοδικό. Αλλά....Σοβαρά ρε φίλε;;;;

 

 

 

 

 

Δεν λέω ωραία η Κρίστη. Αν ήταν μάλιστα τζαι τούτη στην ηλικία μου σε ένα μαγικό κόσμο που θα βρισκόμασταν στην ίδια παρέα single στα early 00s έννα μου έκαμνε εντύπωση. Ωραία κοπέλα. Με καλό σώμα. Μπορεί πάλε να έκαμνα την κίνηση μου. Η κίνηση μου by the way ήταν να μεθύσω αρκετά για να μπορέσω να προσεγγίσω. Συνήθως ετέλειωνε η νύχτα τζαι εν επρολάμβανα. Εμίνισκε μου το μεθύσι.

 

Καταλήγω λοιπόν στο ότι ούλλες οι μις μας εν καθημερινές κοπέλες. Εν είδα καμιά που να πω. Α ΜΑΝΑ μου τζαι σιεσμένη γλύφω την που έλεγε τζαι ένας γάδαρος φίλος μου παλιά..... Πάμε προς λίο x-rated σήμερα νομίζω.

 

Ας πούμεν η Κρίστη ή Κρίστια τι την λαλούν για παράδειγμα, έσιει καλό σώμα. Αλλά για τα δικά μας στάνταρτς. Λεπτή αλλά με αγύμναστους κοιλιακούς τζαι πόδια νάκκο ακαλούπωτα. Ε ναι ρε τι θέλετε σχολιάζω γιατί δικαιούμαι. Που την στιγμή που η ίδια βάλει τον εαυτό της στο περιοδικό με μαγιό τότε τζαι εμείς μπορούμε να σχολιάσουμε. Αφού υποτίθεται ότι είναι μοντέλο και star-miss material. Τζαι ενώ σκέφτουμε τούτα γυρίζω 2-3 σελίδες παρακάτω τζαι θωρώ τούτη.

 

 

 

 

Τούτη εν η Βουλγάρα που έννα λάβει μέρος στον παγκόσμιο διαγωνισμό ομορφιάς. Εεεε χρειάζεται να πω κάτι; Ή να συγκρίνω; Ένα μόνο έχω να πω. Στον υποτιθέμενο κόσμο που έπλασα πιο πάνω στα 00ς όπου διασκεδάζω σε κάποιο κλάμπ με τούτες τις γκόμενες θα αναφωνούσα όταν έβλεπα την βουλγάρα την ξιμαρισμένη ατάκα του γαδάρου φίλου μου. Τζαι εν θα τολμούσα να κάμω την κίνηση μου όσο ποτό τζαι να είχα πιει. Με τίποτε.

 

Κάπως έτσι λοιπόν φτάνεις να διερωτάσαι. Καλά ρε γιατί πάμε σε τούντους διαγωνισμούς; Απλά για να πεττάσουμε λεφτά; Όπως με την Eurovision ας πούμε. Που ξέρεις που πριν ότι έννα τα κάμεις σκατά αλλά πάλε πάεις; Εμείς το ξέρουμε δηλαδή γιατί οι ερμηνευτές τζαι οι παράγοντες διαλαλούν πάντα ότι είμαστε φαβορί).

 

Αυτά. Απολογούμαι στις κοπέλες που κατηγόρησα. Εν για χάζι. Υπόσχομαι ότι όταν συναντηθούμε στον φανταστικό κόσμο των 00ς, και οι δύο single, θα τους το ξεπληρώσω. Θα τους πω ωραία λόγια, θα τες ανεβάσω ψυχολογικά και θα τους δώσω την ευκαιρία να με σνομπάρουν σαν γνήσιες κυπραίες λέγοντας «ΕΕΕΕΕ εεεχω φίλο Οκεεεεϊ;;;;»

 

Ελλάδα-Ισπανία 79-75

Μετά που δώδεκα χρόνια εδέραμεν τους πάλε ρε. Μετά που ήττες που κόστισαν και πόνεσαν. Στον τελικό του παγκόσμιου του 2006, ημιτελικούς Ευρωπαϊκού 2007, 2009 και ήττα και αποκλεισμό που την οκτάδα στο παγκόσμιο του 2010. Ε πόσες φορές.

Τζαι ναι όντως η Ισπανία εν η δεύτερη καλύτερη ομάδα μετά τις ΗΠΑ στο παγκόσμιο μπάσκετ τα τελευταία 10 χρόνια. Αλλά γαμώτο η Ελλάδα εν η τέταρτη καλύτερη (μετά από Αργεντινή) στον κόσμο. Τζαι τόσες ήττες ειδικά σε τόσο σημαντικά παιχνίδια ήταν πολλές (και αφύσικες). Άσε που οι Ισπανοί παίχτες (όχι όλοι) εν προκλητικοί cocky και μαλακισμένα μαμμόθρεφτα.

Για αυτούς τους λόγους

Φάτε σκατά ρε Ισπανοί

Eat shit Spaniards

Δυστυχώς έλειπε ο Ναβάρο. Εν πειράζει τζείνος τρώει τα κάθε Μάιο στα final Four για τα τελευταία 6 χρόνια.... Εχόρτασε....  

Ακριβή μου Κύπρος

Η Κύπρος είναι πολύ χαμηλά σε value for money στον τουρισμό. Έτσι απάντησε ένα τεράστιο ποσοστό τουριστών σε έρευνα που έγινε πρόσφατα. Δυστυχώς για το Ακέλ όμως ζούμε σε ελεύθερη οικονομία (λέμε τώρα). Και η ελεύθερη αγορά προσδιορίζει τις τιμές. Οι ψηλές τιμές λοιπόν στην Κύπρο, ειδικά στα παράλια και η ληστεία που διαπράττομε σε βάρος όλων των τουριστών αλλά και των ιθαγενών θα πληρωθεί μελλοντικά.

 

Του χρόνου θα έχουμε λιγότερους τουρίστες. Τόσο απλά. Πολύ λιγότερους. Γιατί αν φέτος εγλυτώσαμεν την κάπως λόγω των φασαριών στην Τουρκία τζαι των πολέμων στον Αραβικό κόσμο, του χρόνου έννα την φάμε κανονικά. Στο κάτω κάτω η Συρία εν πολλά κοντά τζαι η Κύπρος πολλά ακριβή. Με λίγα λόγια δεν υπάρχει κανένας λόγος για κάποιον να μας επισκεφτεί. Τόσο απλά. Εκτός αν είσαι Ρώσος που σηκώνω τα χέρια ψηλά.

 

Αλλά τούτα είπαμε τα τζαι πιο παλιά έννεν; Γιατί πρήζω πάλε; Γιατί το Σαββατοκυρίακο είπαμε να πάμε Πρωταρά. Είπα σας την προηγούμενη φορά τι πληρώσαμε με την Κούλλα (Criticoulla), 2 άτομα στις γνωστές και μη εξαιρετέες Καλαμιές στον Πρωταρά. 1 Σαλάτα, 1 τασιή, 1 ταραμάς, μισή μερίδα χταποδάκι, και ορφός 500 γραμμάρια. Τούτα μαζί με ένα μπουκάλι λευκό της Σοδαπ που πλάσαρε τελευταίως και υποτίθεται κατά την Κούλλα (Criticoulla) ότι εν καλό (σκατά). 90 ευρώ!!!!! O Yes!!!!

 

Προχτές στο κιόσκι του Κόννου (γνωστό και ως το χρυσό περίπτερο) παραγγείλαμε 2 σαλάτες. Γιατί επήα στον Κόννο όμως να μου πείτε; Εν επήα ούλλο καλοτζαίρι γιατί φακκούν μου οι δήθεν τζαμέ. Τωρά τον Σεπτέμβρη που επόκατσεν η κίνηση είπαμε να πάμε γιατί στο κάτω κάτω εν τοπ παραλία. Στες σαλάτες λοιπόν. Ήταν προ-ετοιμασμένες του ψυγείου. Μέσα σε ένα λιλιπούτειο πλαστικό το οποίο περιείχε 1 ντομάτα (άτε το πολύ ενάμιση), 1 αγγούρι, 5 μαύρες ελιές, 2 ροδέλες κρεμμύδι και ένα κομμάτι φέτα. Η τιμή της 5.50 ευρώ. Μάλιστα.

     

Την Κυριακή είπαμε να πάμε στο Nissi Beach. Στην αρχή του όμως οϊ ποτζι που εν το νησί που κάμνουν τους πίθηκους οι εγγλέζοι. Εκάμαμε το λάθος να διψάσουμε τζαι εθέλαμε κάτι εκτός νερού να πιούμε. Υπάρχουν 2 κιόσκι στην παραλία τα οποία προφανώς ενοικιάζει το ξενοδοχείο Nissi Beach τζαι χρεώνει ότι θέλει. Γιατί εν μιλούμε για το μπάρ του ξενοδοχείου. Μιλούμε για το κιόσκι πας τον άμμο με τες Lordos Plastics καρέκλες τες άσπρες. Στο κιόσκι παράγγειλα 2 squash λεμονάδες με σόδα. 6.00 ευρώ!!!! Τζαι εν έκατσα καν τζαμέ για να τις πιω να πεις ότι πιάνω τους τζαι τόπο. Ήταν take away. Αν δεν πιστεύετε έτο. Εφύλαξα το γιατί μπορεί να μεν με πιστεύκουν. 

 

 

 

Πόσα κοστίζει ρε φίλε; Ο χυμός ο Λανίτης-Κεαν τα 70cl εν 2.50 ευρώ; Λέμε τωρά ποσά ένει ενι ξέρω. Κάθε δόση εν περίπου 4cl. Τζαι πάλε εννα σου φκει γλυτζια. Φκάλλεις 17.5 λεμονάδες με μια πότσα. Τουλάχιστο. Δηλαδή κοστίζει σου 14.3 σεντ η λεμονάδα. Η σόδα που βάλλει έννεν καν Schweppes. Εν της μηχανής νερό που του πιντώνει αέριο. Άρα η σόδα μαζί με τα 5 παγάκια που μου έβαλε (τζαι τον ηλεκτρισμό του να τα κάμει) άτε να του κάτσαν αλλό 3 σεντ. Να βάλω τζαι το πλαστικό το ποτήρι αλλό 5 σέντ; Max; Άτε σύνολο 22σεντ ούλλη η λεμονάδα κόστος. Τζαι βάλεις το 3.00 ευρώ ρε μαλάκα; Extreme.

 

Μποικοτάρετε τους τζαι fuck them. Έσει χρόνια που το λαλώ ρε φίλε τζαι εν συντονίζομαι. Παγωνιέρα γαμώτο παγωνιέρα. Πάντα λαλώ το τζαι ποττέ εν το κάμνω. Να τους κλείσουμε ούλλους να παν στα ανάθεμα.

Κτύπα κι΄αλλο

Τόσα χρόνια λαλώ ότι καλά την έχω. Προσωπικά. Τζαι καλά εσπουδάσαμε με λεφτά άλλων (των γονιών μας) ενω άλλοι έπρεπε να δουλέψουν ταυτόχρονα για να τα καταφέρνουν, τζαι καλή δουλειά ήβρα όταν ήρτα πίσω, τζαι καλούς φίλους έχω, τζαι καλή γενέκα, τζαι μια χαρά σχέση με την οικογένεια μου. Γενικά περνούσα μια χαρά. Είσαι που τους τυχερούς έννα πουν ορισμένοι. Εν νομίζω.

Εν πιστεύκω στην θρησκεία, στην τύχη, στην ατυχία, στο μάτι κ.τ.λ. Γενικά εν πιστεύκω σε τίποτε. Απλά έτσι έκατσε η φάση τζαι επερνούσα καλά. Μπορεί να εκάθετουν διαφορετικά. Εν υπάρχουν ανώτερες δυνάμεις. Για να σκεφτείτε ο παπάς μου έπρεπε να με πάρει στο Natural History Museum στην Αγγλία στα 8 μου για να τον πιστέψω ότι υπήρξαν κάποτε δεινόσαυροι. Με τον λόγο του τζαι τες φωτογραφίες μόνο αρνούμουν.

Αλλά ρε φίλε με τα πράματα που μας συμβαίνουν το 2013 εννα αρχίσω να πιστεύκω ότι κάτι μας κυνηγά. Ενι ξέρω τι. Το μάτι, η ατυχία, καμιά κατάρα, ο κακός θεούλης γιατί εν πιστεύω στην ύπαρξη του, ή το φάντασμα του Τασσου γιατί ακόμα κατηγορώ τον. Κάτι μια ανώτερη δύναμη ίσως; Σκατά όμως αφού εν πιστέυκω σε έτσι πράματα. Αλλά γαμώτο. Ακούτε για να καταλάβετε.

Ο χρόνος εξεκίνησε με αβεβαιότητα που προήλθε που της πώλησης της εταιρίας που με εργοδοτεί και το σταδιακό κλείσιμο της και απορρόφηση των εργασιών της αλλά όχι και απορρόφηση όλων των υπαλλήλων. Τούτο ενόμιζα ότι θα ήταν το κυριότερο πρόβλημα που θα είχα να αντιμετωπίσω με τον νέο χρόνο. Αμ δε. Έτυχαν τόσα πολλά που την δεδομένη στιγμή ειλικρινά στα αρχίδια μου η δουλειά.

Ο χρόνος ξεκίνησε νωρίς νωρίς με ένα χαμό. Ξέρετε την γενική επιφύλαξη που έχω προς τα μωρά. Και την άποψη μου ότι τελειώνουν ούλλα όπως τα ήξερες μόλις γεννηθεί το πρώτο. Είπαμε τα τζαι πιο παλιά. Όμως η αλήθκεια ένει ότι ο χρόνος λιοστεύκει, η Κούλλα (Criticoulla) μεγαλώνει τζαι εγώ έπρεπε να δοκιμάσω αν πιάνει ο σπόρος μου. Ξέρετε το αιώνιο ερώτημα που έχει κάθε άντρας μετά που σχεδόν 20 χρόνια σεξουαλικής ζωής και καμία μη προγραμματισμένη εγκυμοσύνη. Παρά το ότι έτυχε να σπάσει. Αρκετές φορές.

Τελικά όμως προς μεγάλη ικανοποίηση (και του εγωισμού μου βεβαίως) ο σπόρος μου πιάννει. Δαμέ έρκεται όμως ο πρώτος χαμός που είπαμε. Πιάννει αλλά εν έπιασε καλά. Οκ ρε λαλείς τουλάχιστον ξέρουμε ότι δουλεύκει η φόρμουλα. Επόμενη φορά.

Τούτο όμως έδωσε το έναυσμα για τα υπόλοιπα πιο σοβαρά που ακολούθησαν. Ενάμιση μήνα μετά ο Criticoπαπάς νιώθει αδιαθεσία. Ανακαλύπτει ταυτόχρονα μαλακίες στο σώμα του που κανένας δεν θέλει δικό του άνθρωπο να ανακαλύψει. Ποτζίνα τα κωλοκουβάρκα που καταλαμβάνεις ότι επούτσησες την πριν καν σου το πει ο γιατρός. Τζαι ο γιατρός απλά επιβεβαιώνει. Ναι καρκίνος.

Το καλό μέσα στο κακό είναι ότι είναι αργής μορφής και με την σωστή θεραπεία θα μπορέσει να ζήσει για αρκετά ακόμα χρόνια (είπε ο γιατρός) μαζί με τον νέο του φίλο. Έτσι τον αποκάλεσε ο γιατρός τον συγκεκριμένο καρκίνο. Τώρα είμαστε κάπου στην μέση της σχεδόν οκτάμηνης θεραπείας. Ο γιατρός καθησυχαστικός. Θα περάσει, θα ξανάρτει πιθανώς, θα το πολεμήσουμε ξανά και είπαμε. Πρέπει να γίνουν φίλοι.

Πιστεύκεις τον γιατρό και προχωρείς. Εντάξει έννα ταλαιπωρηθεί με τες χημειοθεραπείες και τα λοιπά αλλά τουλάχιστον ήβρε το γλήορα, η θεραπεία πάει οκ και βλέπουμε. Μετά όμως έρκεται τζαι ο άλλος πάτσος.

Η παπάς της Κούλλας (Criticoulla), ένας απίστευτος χαρακτήρας και εξαιρετικός άνθρωπος ήταν για χρόνια άρρωστος. Το μοιραίο περιμένουν το ούλλοι. Ειδικά σε έτσι περιπτώσεις αλλά όταν έρτει εν άλλο πράμα. Ο Κούλλας (Criticoulla)’s dad μας άφησε λίγο μετά το Πάσχα. Ησύχασε είπαν σχεδόν ούλλοι. Έτσι είπαμε τζαι εμείς. Όμως ο χαμός εν χαμός είτε τον περιμένεις είτε όχι. Αλλάσσει σου την καθημερινότητα σου. Τζαι όσο τζαι αν τον περιμένεις προκαλεί πόνο. Πολύ.

Αλλά γαμώτο. Λαλείς στάθου. Εν εντάξει υπάρχουν και χειρότερα. Υπάρχουν χειρότερα που μέσα σε 5 μήνες να πουληθεί η εταιρεία σου, να κάμεις μια αποβολή, να πάθει καρκίνο ο παπάς σου τζαι να πεθάνει ο πεθερός σου. Ε υπάρχουν γαμώτο υπομονή. Μπορούσε ας πούμε εγώ τζαι η Κούλλα (Criticoulla) να ήμασταν Σύριοι. Να μεν είχαμε δουλειά, τζαι να σκοτώνετουν ούλλη η οικογένεια μας στον πόλεμο. Μπορεί τζαι εμείς. Ναι τζείνο εννα ήταν χειρότερο.

Για αυτό τζαι αντιμετωπίσαμε την κατάσταση με λογική. Οκ τούτα τα πράματα συμβαίνουν σε ούλλους. Έτσι εν η ζωή. Εμας ετύχαν μας ούλλα μαζί. Ε γάμησε τα τι να γίνει. Υπομονή ως πάρατζι.

Η Κούλλα (Criticoulla) η οποία έχει παρόμοια στάση και άποψη για την ζωή μαζί μου άρχισε να αμφισβητεί ορισμένα πράματα. Κάτι για μάτι άρχισε να μου λαλεί κάτι για κάρμα για ατυχία. Εγώ όμως ανένδοτος. Μαλακίες. Απλά ορισμένες φορές shit happens. Τζαι ορισμένες φορές έρκεται σου σε τεράστιες ποσότητες. Πρέπει να πλυθείς λίο καλύτερα αλλά που έννα πάει έννα ξεβρομίσεις στο τέλος. Ελπίζω.

Αλλά το τελευταίο που έτυχε τωρά ήρτε μας που την εξωτερική. Να σας πω την αλήθκεια τελευταίως είχα αρχίσει να σκεφτούμαι ποιο θα μπορούσε να ήταν το επόμενο χτύπημα. Είχα καταλήξει ότι με την συχνότητα με την οποία κάμνω τελευταίως γυμναστική και αθλούμαι γενικώς (κυρίως για να χαλαρώσω τα τεντωμένα νεύρα μου) ένα τραυματισμός είναι πιθανός. Μια ολική ρήξη χιαστών ας πούμε θα πήγαινε γάντι να κλείσει η χρονιά. Αλλά, χωρίς να αποκλείουμε το πιο πάνω, ο πάτσος ήρτε τελικά που αλλού.  

Εγώ ήμουν πάντα των σσιύλλων. Εν μου αρέσκαν ούτε είχα ποττέ κάττο. Αλλά πριν 6-7 χρόνια έσωσα ένα μικρό καττί που μες τον δρόμο το οποίο εκατέληξε σπίτι μας. Εν το ήθελα στην αρχή, έκαμα πολλές προσπάθειες να το παξιώσω αλλού αλλά εν τα κατάφερα. Έμεινε μας. Ακόμα εν μου αρέσκουν οι κάττοι. Τον συγκεκριμένο όμως ελάτρεψα τον. Τζαι τα αισθήματα αμοιβαία. Φοβερή σχέση. Ένας από εμάς. Εν ήμασταν δύο στο σπίτι αλλά τρεις.

Ε λοιπόν μες σε ούλλα που μας ετύχαν τελευταίως να εν ετοιμοθάνατος τζαι ο κάττος μου πως σας φαίνεται!!!! Έννα μου πεις εν το ίδιο ο κάττος τζαι ο άνθρωπος; Οϊ βέβαια. Αλλά όπως τζαι να το κάμουμε εν μέλος της οικογένειας. Όχι ισότιμό αλλά εν μέρος της καθημερινότητας τζαι της ζωής σου. Στην τελική ζεις μέσα σε ένα διαμέρισμα με τούντο πλάσμα συνέχεια. Τζαι συνδέεσαι πολλά θέλεις εν θέλεις. Τζαι άμαν ετύχαν τζαι ούλλα τα πιο πάνω τότε γίνεσαι πιο ευαίσθητος σε ακόμα ένα χαμό.

Το παράξενο όμως ένει ότι ο κάττος εν 6 χρονών. Εν μωρό ακόμα. Μπορεί να πάν τζαι ως τα 20 αν κάμνουν καλή ζωή τζαι σωστή διατροφή. Τζαι εμάς έκμανε. Πας τους καναπέδες του, με τα δικά του κρεβάτια, το καλό του το φαί, τα μπόλια του, την αγάπη τζαι την σημασία του. Τι σκατά ρε φίλε. Τζαι όϊ εν τον ετσίλλισε κανένα αυτοκίνητο η έππεσε που το μπαλκόνι. Απλά η υγεία του χειροτέρευε μέρα με την μέρα τον Αύγουστο, κατέληξε τρόφιμος του κτηνιατρείου για τον τελευταίο σχεδόν μήνα χωρίς να καταλήξουμε ακόμα στο τι έχει. Κάτι που ξεκίνησε σαν ίωση εξελίχτηκε σε κάτι άλλο.  

Η κουβέντα ξεκίνησε αρχές Αυγούστου. Νομίζαμε ότι η βαρετή ίωση που ήταν η πρώτη διάγνωση και για την οποία έμεινε δέκα μέρες στον γιατρό επέρασε. Εξού τζαι πήρε εξιτήριο που το κτηνιατρείο και επέστρεψε σπίτι με όντως βελτιωμένη διάθεση και όρεξη. Τζαι ενώ ο γάτος φάνηκε να ξεπερνά το πρόβλημα κατά την διάρκεια των διακοπών μας αρρώστησε πάλε. Κανένας που τους 4 γιατρούς που τον είδαν ως τωρά εν έφκαλε συμπέρασμα που τι πάσχει. Εκάμαν του ότι τεστ μπορείτε να φανταστείτε, ultrasound τα πάντα. Ακόμα τζαι τέστ για AIDS των γάτων εκάμαμέν του. Fuck εν ήξερα ότι υπάρχει έτσι πράμα.

Αποκλείστηκαν σχεδόν ούλλα λοιπόν τζαι έμειναν δυο τρεις μόνο επιλογές ασθένειας, οι οποίες μπορούν να εντοπισθούν μόνο με εγχείρηση και αφαίρεση ιστού και βιοψία. Το καττί όμως εν πλέον τόσο αδύνατο που εν μπορεί να εγχειριστεί. Αν τον κοιμίσω για να τον εγχειρίσω μάλλον εν θα ξαναξυπνήσει είπε ο γιατρός. Τζαι οι πιθανότητες επιβίωσης του πλέον εν πολλά μα πολλά μειωμένες.

Η πιο πιθανή αιτία της απότομης επιδείνωσης της υγείας του είναι ο καρκίνος. Πιθανόν του παχέος εντέρου ή του στομάχου τζαι μάλλον εν αργά να κάμουν ότιδήποτε.  

Άρα τέλος και ο γάτος. Γάμησε τα. Τωρά στο σπίτι έχουμε δράματα. Μέσα σε 8 μήνες να κάμεις μια αποβολή, να κινδυνεύεις να χάσεις την δουλεία σου, να πάθει καρκίνο  ο παπάς σου, να πεθάνει ο άρρωστος πεθερός σου, τζαι στο τέλος να πεθάνει στα καλά του καθούμένου τζαι ο κάττος σου!!!!! Ρε φίλε!!!!! Δηλαδή είμαστε σοβαροί!!!!

Υπάρχει κάτι που χάνω; Κάποιος μας περιπαίζει ρε εν γίνεται.